ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 790
บทที่ 790
“เธอทำลายลูกชายของฉันมาทั้งชีวิตแล้วนะ！ฉันตีเธอแค่ครั้งสองครั้ง คุณคิดว่ามันจะชดเชยความสุขทั้งชีวิตของลูกชายฉันได้เหรอ？”
ผู้หญิงพวกนั้นที่อยู่ในห้องขังต่างก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างเลย ใครก็คิดไม่ถึงว่า ที่แท้หม่าหลันคนนี้ ตอนนั้นจะเคยทำเรื่องที่ไร้ยางอายแบบนี้มาก่อน！
สิ่งที่ผู้หญิงเจ็บปวดมากที่สุดคืออะไร？ผู้ชายที่มีชู้กับผู้หญิงที่เป็นเมียน้อย！
ดังนั้น นายหญิงใหญ่เซียว ก็กระตุ้นความเจ็บปวดและความเกลียดของทุกคนที่มีต่อหม่าหลันอีกครั้งได้สำเร็จแล้ว！
ดังนั้นคนจำนวนมากก็เริ่มเอ่ยปากด่ากันแล้ว：
“ผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้ ตอนเป็นวัยรุ่นก็กล้าทำเรื่องที่ไร้ยางอายแบบนี้แล้ว สมควรตายจริงๆ！”
“จริงด้วย ผู้หญิงที่ซื่อตรงคนหนึ่ง บังคับขืนใจตอนที่ผู้ชายเมาได้อย่างไรกัน？ นี่มันคือไอ้คนร่านไม่ใช่เหรอ？ ”
“ทำให้แม่งขยะแขยงจริงๆ！เป็นมือที่สามก็ช่างมันเถอะ สิ่งสำคัญคือยังใช้กลอุบายชั้นต่ำเช่นนี้！”
นายหญิงใหญ่เซียวเห็นว่าตัวเองช่วยดึงความเกลียดชังมาให้หม่าหลันสำเร็จ ในขณะเดียวกันก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก็อดไม่ได้ที่จะแอบคิดในใจว่า ： “หม่าหลัน นังคนสมควรตาย ในเวลานี้ยังคิดจะทำให้ที่นี่แตกแยก คิดอยากจะพลิกเกมเหรอ？ได้ งั้นฉันจะตีแกให้ลงเหวลึกไปเลย！”
ดังนั้น เธอก็หลั่งน้ำตาออกมาสองทางแล้ว พูดร้องเรียนอย่างโมโหว่า: “เรื่องที่น่าขยะแขยงที่สุด พวกคุณยังไม่รู้นะ！”
“ผู้หญิงร่านคนนี้ เป็นเพื่อนร่วมห้องร่วมหอพัก และเป็นเพื่อนซี้ เพื่อนสนิทกับแฟนของลูกชายในตอนนั้น ！”
“สุดท้ายแล้วผู้หญิงร่านคนนี้ จู่ๆกลับว่าทำเรื่องที่ไร้ยางอายแบบนี้ออกมา เธอร่วมหลับนอนกับแฟนของเพื่อนสนิทของตัวเอง！”
“ฉันจะตีแกให้ตายนังร่าน！แกมันคนไร้ยางอาย！สามีของฉันก็โดนผู้หญิงร่านแบบแกหลอกล่อไป！”
ผู้หญิงกลุ่มนี้มีเสียงโห่ร้องขึ้นทันที มีคนพูดตะโกนเสียงดังว่า : “ตีเลย ตีผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้ให้ตายไปเลย！”
ในเวลานี้ หม่าหลันถูกตีจนร้องไห้ออกมาเลย แต่แล้วก็มีผู้หญิงอีกสองคนพุ่งเข้ามาหาเธออย่างไว ถีบมายังลำตัวของเธอคนละครั้ง แล้วหลังจากนั้นก็เตะต่อยทุบตีเธอไปครู่หนึ่ง
นายหญิงใหญ่เซียวมองทุกอย่างด้วยสายตาที่เยือกเย็น ภายในใจยิ้มเยาะเลยไม่น้อย
“หม่าหลัน คนที่มีพละกำลังเล็กๆอย่างแก ยังคิดอยากจะมาสู้กับฉัน รนหาที่ตายชัดๆ！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...