ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 794
บทที่ 794
พูดแล้ว ตำรวจก็พูดอีกว่า : “ลูกเขยของคุณเป็นคนที่ตรงไปตรงมามาก และเป็นคนที่ใจกว้างมากๆ ไม่ใช่คนโลภ หลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เช็คยอดเงินคงเหลือในบัตรใบนี้ ก็รีบแจ้งตำรวจเลยทันที เดิมทีเราเตรียมจะให้เขาอย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่น ผลสรุปกลับคิดไม่ถึงว่า จู่ๆคุณจะขโมยบัตรใบนี้ไปอย่างไม่ลืมหูลืมตา แถมยังเอาไปถอนเงินที่ธนาคารซิตี้แบงค์ด้วย！”
หม่าหลันอุทานออกมาอย่างตกใจ พูดอย่างเสียใจไม่น้อยเลยว่า : “ไอ้หยา！ถ้าฉันรู้ตั้งแต่แรกว่ามันเป็นแบบนี้ แม้ว่าจะตีฉันให้ตาย ฉันก็ไม่มีทางขโมยบัตรใบนี้ของเขาแน่นอน！”
หม่าหลันพูดแล้ว คนทั้งคนก็ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหลออกมา ยังไงเธอก็คิดไม่ถึงเลย จู่ๆตัวเองจะไม่ระวังจนถูกหลอกลวงเช่นนี้！
ที่แท้บัตรใบนี้ก็เป็นอาชญากรที่ขโมยข้อมูลส่วนตัวของเย่เฉินไป จากนั้นการสร้างบัตรปลอมขึ้นมาส่งมาให้เย่เฉินเลย！
พวกเขาเพื่อที่จะล่อลวงเย่เฉิน ให้เย่เฉินเกิดความโลภเงินคงเหลือจำนวน 21.9 พันล้านหยวนในบัตรใบนี้
แล้วให้เย่เฉินเป็นเหมือนกับตัวเอง ไปธนาคารเพื่อโอนเงินก้อนนี้ออกมา โอนไปยังบัญชีของตัวเขาเอง！
หากทำเช่นนั้น เย่เฉินก็ช่วยเหลือพวกเขาดำเนินตามกระบวนการทั้งหมดในการหลอกธนาคารได้สำเร็จ พวกเขาก็จะสามารถหลุดพ้นจากโทษฐานโดยสิ้นเชิง และหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทั้งหมด！
รอหลังจากที่เย่เฉินโอนเงินไปยังบัญชีของตัวเขาเอง พวกอาชญากรเหล่านี้ก็จะไปหาเย่เฉินโดยตรง ข่มขู่เรียกเงินก้อนนี้ออกมาจากเขา แล้วก็ฆ่าเย่เฉินทิ้ง ให้เย่เฉินเป็นแพะรับบาป……
คิดมาจนถึงตรงนี้ หม่าหลันก็เหงื่อตกไปทั้งตัวแล้ว
เธอไม่ได้สงสัยทุกอย่างนี้ที่ตำรวจบอกกับเธอ แม้แต่นิดเดียว
ในเวลานี้เธอถึงจะตระหนักได้ ตอนนั้นที่ตัวเองเตรียมจะโอนเงิน 21.9พันล้านออกไป ก็เกือบจะเดินเฉียดไหล่กับยมราชแล้ว！
ตำรวจคนนั้นถามว่า ： “คุณสามารถไม่พูดเรื่องนี้กับคนอื่นได้จริงๆเหรอ？แม้ว่าจะเป็นลูกสาวและสามีของคุณ คุณก็ห้ามพูดแม้แต่คำเดียวนะ！”
หม่าหลันพยักหน้าราวกับว่าโขลกกระเทียมพร้อมพูดว่า ： “ฉันทำได้！ฉันทำได้จริงๆ！ฉันทำได้อย่างแน่นอน！”
ตำรวจคนนั้นพูดอย่างเยือกเย็นว่า : “ผมไม่เชื่อคุณ เรื่องนี้หากคุณพูดเล็ดลอดออกไปแม้แต่คำเดียว มันอาจนำมาซึ่งผลที่ตามมาที่ไม่อาจจะแก้ไขได้ ถึงตอนนั้นคุณจะรับผิดชอบไหวเหรอ？”
หม่าหลันร้องไห้พร้อมพูดว่า : “คุณตำรวจคะ คุณวางใจได้ค่ะ ถ้าฉันตายก็จะต้องเอาเรื่องนี้ลงโลงศพไปพร้อมกับฉัน ไม่พูด แม้แต่คำเดียว！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...