ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 799
บทที่ 799
เซียวฉางควนแต่งตัวเหมือนชาวจีนโพ้นทะเลที่กลับมาจากหนานหยาง ทั้งหล่อและมีสไตล์
ครั้งนี้ เขากับหานเหม่ยฉิงสนิทกันมาก เซียวฉางควนไม่ได้พาเย่เฉินมาด้วย หานเหม่ยฉิงเองก็ไม่ได้พาพอล ลูกชายของเธอไปด้วยเช่นกัน
เซียวฉางควนขับ BMW 5 Series ส่วนตัว มุ่งหน้าไปรับหานเหม่ยฉิงที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เพื่อกลับไปมหาวิทยาลัยเก่าด้วยกัน
ขณะนี้ หานเหม่ยฉิงสวมเสื้อโค้ทขนสัตว์สีเทาตัวยาว ดูมีออร่ามาก พบกันที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เซียวฉางควนรู้สึกหลงไปกับเสน่ห์ของเธอ
เขาลงจากรถส่วนตัวและเปิดประตูให้หานเหม่ยฉิง ปากอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า: “เหม่ยฉิง วันนี้คุณแต่งตัวสวยจริงๆ!”
หานเหม่ยฉิงยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า: “เราก็อายุปูนนี้กันแล้ว ยังมีอะไรที่สวยไม่สวยอีกล่ะ ก็เพียงแค่จะกลับไปเยี่ยมมหาวิทยาลัยเก่า เพราะงั้นแต่งตัวให้ดูสะอาดเรียบร้อยหน่อย ไม่อย่างนั้นจะทำให้มหาวิทยาลัยเก่าเราขายหน้าเขาน่ะ
ขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น หานเหม่ยฉิงก็พูดอีกว่า : “และอีกอย่างวันนี้ต้องปาร์ตี้กับเพื่อนเก่าของโรงเรียนเราอีกด้วย”
“อ๋อ จริงสิ!” เซียวฉางควนลูบหัว แล้วพูดว่า : “ดูความจำผมสิ ผมแค่อยากจะมาเยี่ยมมหาวิทยาลัยเก่ากับคุณ ผมลืมเรื่องนัดพบเพื่อนร่วมชั้นไปเลย จริงสิ สถานที่นัดพบเพื่อนร่วมชั้นได้กำหนดไว้แล้วหรือยัง? ถ้ายัง ผมให้ลูกเขยช่วยได้นะ”
หานเหม่ยฉิงรีบพูดว่า: “เราได้กำหนดสถานที่กันไว้แล้ว ฉันให้พอลช่วยจองให้ เขาบอกว่าในพื้นที่เรียกว่าคลับเฮาส์ฮุยหวง”
เซียวฉางควนพูดด้วยความประหลาดใจ: “คลับเฮาส์ฮุยหวงเหรอ? ที่นั่นมีเงื่อนไขของลูกค้าสูงมากเลยนะ พอลมาถึงจินหลิงก็เป็นสมาชิกที่นั่นได้ทันทีเลยเหรอ”
เซียวฉางควนขับรถไปมหาวิทยาลัยจงซานไปพลาง อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจไปพลาง: “คุณไปนานกว่า 20 ปีแล้วและไม่เคยกลับมาเลยใช่ไหม?”
หานเหม่ยฉิงบอก: “ฉันเคยกลับมาประเทศจีน ที่ซูหาง แต่ไม่เคยกลับไปที่จินหลิง”
เซียวฉางควนรีบถาม: “คงไม่ใช่เพราะเรื่องในปีนั้น คุณถึงไม่กลับมาที่จินหลิงหรอกนะ?”
หานเหม่ยฉิงตอบอย่างจริงจัง: “ก็ทั้งสองอย่างนะ ในแง่หนึ่งก็เป็นเพราะเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ทำให้ฉันไม่อยากกลับมาเผชิญหน้ากับความทรงจำ อีกแง่หนึ่งก็เพราะว่าฉันไม่มีญาติในจินหลิงเลย เพื่อนร่วมชั้นเก่าๆก็ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว เพราะงั้นฉันก็เลยไม่เคยได้กลับมา”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...