ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 810
ทันใดนั้นพอลก็มองดูฝูงชนและพูดว่า:"ลุงๆป้าๆ ฉลองกันเถอะ ผมจะออกไปก่อน"
หลังจากพูดจบ เขาก็พูดกับเซียวฉางควนเป็นพิเศษ:"ลุงเซียว ผมไปก่อนนะ"
เซียวฉางควนมองพอลราวกับว่าเขากำลังดูลูกชายและพูดอย่างเมตตากรุณา:"ได้ได้ได้ งั้นนายไปเถอะ!"
ในเวลานี้ลุงวีเห็นเซียวฉางควนและเขารู้สึกประหลาดใจและพูดว่า:"โอ้ คุณคือคุณเซียวใช่ไหม?"
เซียวฉางควนไม่คิดมาก่อนเลยว่าลุงวีที่ใครๆก็รู้จัก ซึ่งเป็นพ่อบ้านของตระกูลซ่งจะรู้จักเขาด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจึงแปลกใจและถามว่า:"คุณ...คุณรู้จักผมได้อย่างไร?"
ลุงวีพูดด้วยความเคารพ:"คุณเซียว ขอบอกว่า อาจารย์เย่มีบุญคุณต่อตระกูลซ่ง ทุกคนในตระกูลซ่งรู้สึกขอบคุณสำหรับความกรุณาของอาจารย์เย่ จะกล้าลืมได้อย่างไร! คุณเป็นพ่อตาของอาจารย์เย่ ผมจะไม่รู้จักคุณได้ไง?"
เซียวฉางควนก็นึกขึ้นได้!
ที่แท้ก็ไว้หน้าลูกเขยของเขาเย่เฉิน…
ลูกเขยของตนยิ่งอยู่หลอกยากขึ้นเรื่อยๆ ที่แท้คิดว่าเขาหลอกท่านหงห้า หลอกหวังเจิ้งกางพวกนั้นก็สุดยอดมากแล้ว ไม่นึกเลยว่าเขาจะหลอกตระกูลซ่งตระกูลใหญ่ที่สุดในเมืองจินหลิงได้
พอลอยู่ข้างๆฟังจนตกใจ เขารู้ดีว่าอาจารย์เย่ที่ลุงวีพูดถึงคือเย่เฉินแน่นอน
แต่เขาไม่คิดว่าเย่เฉินจะเจ๋งขนาดนี้
แม้แต่หัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลซ่งลุงวี ก็เรียกเขาว่าอาจารย์เย่ด้วยความเคารพ
ตระกูลเซียวไม่ไหวตั้งนานแล้ว และตอนนี้ก็จบไปแล้ว เซียวฉางควนจะต้องไม่มีทุนเอง ก็แค่ไอ้ยาจกเท่านั้นเอง
แต่ทำไมลุงวีถึงต้องเคารพไอ้ยาจกนี้ด้วย?
เป็นเพราะลูกเขยของเขาที่ชื่ออาจารย์เย่หรือเปล่า? !
เมื่อคิดเช่นนี้ เซ่เหวินหรูก็สงสัยเกี่ยวกับลูกเขยของเซียวฉางควน
ดังนั้นเขาจึงถามเพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ถัดจากเขาด้วยเสียงต่ำๆ:"ลูกเขยของเซียวฉางควน คือใครกันแน่?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...