ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 818
ซ่งหวั่นถิงเหลือบมองพอลอย่างซาบซึ้ง และพูดกับเขาว่า"ไม่เป็นไร ในเมื่อคุณมีสิ่งที่ต้องทำ ฉันจะไม่รบกวนคุณ ไว้พบกันใหม่ครั้งหน้า!"
พอลมี EQ สูงมากจริงๆ และมีไอคิวสูงมาก เขาดูออกว่า จิตใจของซ่งหวั่นถิงอยู่ที่เย่เฉิน ดังนั้นเธอจึงเสนอว่าจะไปส่งเย่เฉิน ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นตนก็เลยตามน้ำ ช่วยเธอไปไม่ดีกว่าเหรอ?
ดังนั้นซ่งหวั่นถิงจึงพูดกับเย่เฉินว่า:"อาจารย์เย่ ฉันไปส่งคุณนะคะ!"
เย่เฉินพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม:"ถ้าอย่างนั้นฉันคงจะรบกวนคุณ"
ซ่งหวั่นถิงยิ้มอย่างเขินอายและพูดอย่างจริงจังว่า:"อาจารย์เย่ ไม่ต้องเกรงใจกับฉันมากนัก"
……
ซ่งหวั่นถิงทิ้งบอดี้การ์ดของเธอที่ถือกระเช้าดอกไม้ให้พอล เธอกดลิฟต์ เอื้อมมือไปขวางประตูลิฟต์ และพูดกับเย่เฉินว่า:"อาจารย์เย่เชิญค่ะ!"
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและก้าวเข้าไปในลิฟต์ ก่อนที่ซ่งหวั่นถิงจะตามมา
ประตูลิฟต์ปิดลง และกลิ่นหอมจางๆ ของร่างของซ่งหวั่นถิงค่อยๆ ซึมเข้าไปในรูจมูกของเย่เฉิน
ต้องบอกว่ารสนิยมของซ่งหวั่นถิงสูงมาก น้ำหอมบนตัวเธอเบาบางและยาวนาน ไม่เพียงทำให้ผู้คนรู้สึกสบายและสดชื่นมาก แต่ยังมีกลิ่นที่ไม่หยาบเลย และทำให้ผู้คนหลงใหลและเสพติด
ยืนอยู่กับเธอ ทำให้หัวใจของเย่เฉินสับสนเล็กน้อย
ปฏิเสธไม่ได้ว่า ซ่งหวั่นถิงนั้นสวยมากจริงๆ ด้วยอารมณ์อันสูงส่ง และที่สำคัญกว่านั้น ผู้หญิงคนนี้อ่อนโยนเกินไปเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา และดูไม่ออกเลยว่าจะเป็นลูกคุณหนู
ทั้งสองออกจากอาคารจินตี้ด้วยกัน แล้วซ่งหวั่นถิงเปิดประตูรถโรลส์-รอยซ์ของเธอเอง และเชิญเย่เฉินนั่งข้างใน
เขาได้บอกเฉินจื๋อข่ายกับอย่างชัดเจนแล้วว่า เมื่อหม่าหลันพร้อมที่จะปล่อยออกมา ศูนย์กักขังจะให้เธอโทรหาตัวเองโดยเฉพาะ
ถึงเวลานั้นตนจะไปรับหม่าหลันกลับ
เหตุผลที่เขาต้องไปรับหม่าหลันเอง หลักๆเพราะเขาต้องการเห็นว่าตอนนี้หม่าหลันน่าสังเวชแค่ไหน
ผู้หญิงคนนี้ที่กล้าขโมย 21.9 พันล้าน จะไม่มีวันได้เรียนรู้บทเรียนหาก เธอไม่ทนทุกข์กับมันสักเล็กน้อย
21.9 พันล้าน ถ้าตนไม่มีความเมตตาต่อเธอ และไม่กลัวที่จะเปิดเผยตัวตน โทรแจ้งตำรวจโดยตรง เงินเยอะขนาดนี้ หม่าหลันจะถูกตัดสินจำคุก อย่างน้อยประหารชีวิตแม้ว่าจะไม่ยิงเธอ
ให้เธอเข้าไปทรมานสักสองสามวันแล้วปล่อยเธอไป มันอ่อนให้เธอมากแล้ว!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...