ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 823
ผู้หญิงอีกสองคนพอได้ยินอย่างนั้นก็พุ่งเข้ามา สามคนรุมกันตบตีหม่าหลันยกใหญ่
ทั้งออกหมัดออกขาราวกับฟรีไม่เสียเงิน ระดมไปที่ตัวหม่าหลันรัวๆ จนหม่าหลันร้องโอดโอยไม่หยุด
ที่จริงทั้งสามคนเป็นคนที่เฉินจื๋อข่ายส่งมาสั่งสอนหม่าหลัน เพื่อทำให้หม่าหลันเชื่อสนิทใจว่าเธอทำให้ทุกคนลำบากกันหมด
แบบนี้ พอเธอออกจากคุกไป ก็จะไม่กล้าไปอวดดีกับเย่เฉินอีก
ตอนนี้หม่าหลันโดนตบตีจนกลิ้งไปมาบนพื้น เสียงร้องโหยหวนขอร้องไม่หยุด
คนอื่นเดิมยังวิ่งกันอยู่ พอได้ยินเสียงร้องโหยหวน พากันหยุดหันมามองตะลึง แต่ละคนสีหน้าตกตะลึง
ถึงจางกุ้ยเฟินจะเคยตบหม่าหลัน แต่ก็ไม่รุนแรงเท่าสามคนนี้ นี่ไม่ต่างอะไรกับจะตบให้ตายเลย...
เห็นได้ชัดว่า สามคนนี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่
“ไอ้โย่ อนาถมาก อนาถจริงๆ!” จางกุ้ยเฟินอดถอนหายใจไม่ได้ “หม่าหลันโดนตบจนตัวกลมบวมไปหมดแล้ว...ฉันยังอดเห็นใจเธอไม่ได้เลย...”
ส่วนนายหญิงใหญ่เซียวเห็นหม่าหลันโดนตบตีรุนแรงขนาดนั้น กลับหัวเราะร่า พูดเสียงดังว่า “ดีจริงๆ ตบยัยนั่นให้ตายไปเลย เอาแรงๆ ตบจนพูดไม่ได้ไปเลย!”
เซียวเวยเวยก็ปรบมือรัวๆ หัวเราะว่า “เอาเลย! ตบแรงๆ! ตบหน้าไปเลย! เอาให้หน้าแหกเลย!”
ตอนนี้ หญิงหน้าบากเห็นหม่าหลันโดนตบไปพอประมาณแล้ว เลยเอ่ยปากบอก “เอาล่ะ เก็บชีวิตมันไว้ก่อน ไม่งั้นตบมันตายไปตอนนี้ ต่อไปอีกยี่สิบปีจะแก้แค้นกับอะไรล่ะ?”
อีกสองคนถึงหยุดมือ
หม่าหลันหน้าเขียวปูดโปน ร้องโหยหวนบนพื้น รู้สึกเหมือนตัวเองใกล้จะตายแล้ว
หม่าหลันโล่งอก ถึงจะโดนตบจนลุกไม่ขึ้น แต่ก็ยังพยายามใช้มือค่อยๆคลานออกไป เพื่อหนีห่างจากผู้หญิงสามคนนี้ให้มากที่สุด
รอจนหม่าหลันโดนตบเสร็จ ผู้หญิงสามคนนั้นก็ไปแล้ว ตอนนี้จู่ๆผู้คุมสองคนก็ปรากฏตัวขึ้น กวักมือเรียกจางกุ้ยเฟินมา หามหม่าหลันกลับห้องขัง
ถึงจางกุ้ยเฟินจะไม่ชอบหม่าหลันเอามากๆ แต่พอเห็นสภาพของหม่าหลันแล้ว ก็อดเห็นใจขึ้นมาไม่ได้
ดังนั้น เธอที่มีร่างกายกำยำ เลยยกตัวหม่าหลันขึ้นมาด้วยตัวคนเดียวไปยังห้องขัง
คนอื่นเดินตามหลัง คิดกันต่างๆนาๆ
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...