ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 845

หม่าหลันได้ยินประโยคนี้แล้ว รู้สึกเศร้าเสียใจทันที

เธอที่เข้าคุกไปสองวัน กิริยาของคนในบ้านที่มีต่อเธอก็เปลี่ยนไป

สามีก็ไม่ค่อยสนใจเธอเท่าไหร่ แถมยังจะมาตะคอกใส่เธอด้วย ลูกเขยคนนี้ก็ไม่ใช่ลูกเขยที่ดุด่าหรือทำอะไรตามใจชอบกับเขาได้แล้ว แถมยังจะมาโกรธใส่เธอด้วย แล้วยังจะไล่เธอออกจากบ้านไปอีก

ลูกสาวที่คนเดียวที่เคารพเธอ ตอนนี้ก็ไม่ได้ตามใจเธอแล้ว

เธอไม่เคยคิดว่าลูกสาวของตัวเองจะไปช่วยพูดให้เย่เฉิน

ตัวเธอที่เป็นคนที่แสดงเก่งอยู่แล้ว เห็นสภาพครอบครัวตอนนี้กำลังจะอยู่เหนือการควบคุม เธอก็แกล้งร้องไห้และเริ่มการแสดงของเธอ

เธอพูดอย่างน่าสงสารว่า: “ตอนนี้ฉันอยู่ในครอบครัวนี้ก็เป็นแค่ส่วนเกินแล้ว สามีก็ไม่ใส่ใจฉัน สามีเธอจะข่มขู่ฉันจะไล่ฉันออกจากบ้าน ตอนนี้เธอก็ไม่เข้าข้างแม่แล้ว......”

พูดไปหม่าหลันก็ได้เบ้ปาก และน้ำตาก็ได้ไหลออกมา

เซียวซูหรันถอนหายใจอย่างหมดหนทาง: “แม่ แต่เมื่อกี้แม่ผิดจริงๆ ฉันก็ไม่สามารถเข้าข้างแม่ได้ตลอดนะ”

ถึงเธอจะสงสารแม่ที่ต้องใช้ชีวิตอย่างลำบาก แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะไปทำอะไรตามใจชอบกับเย่เฉินได้ และยิ่งไม่ใช่เหตุผลที่จะไปเหยียบย่ำป้าหลี่ของเขา

ที่สำคัญใจของเซียวซูหรันรู้ดีว่า สามีของตัวเธอก็ใช้ชีวิตอย่างลำบากและน่าสงสารตั้งแต่เด็ก บนโลกนี้เขามีญาติที่แท้จริงอยู่ไม่กี่คน

นอกจากเซียวซูหรันแล้ว อีกคนก็น่าจะเป็นป้าหลี่แล้ว

นี่ก็คือเหตุผลที่ว่า ทำไมก่อนหน้านี้เย่เฉินถึงพยายามสุดชีวิตหาเงินเพื่อไปรักษาป้าหลี่

เห็นเซียวซูหรันจะไปเยี่ยมป้าหลี่กับเขา เย่เฉินพยักหน้าอย่างปลื้มใจและพูดว่า: “งั้นพวกเราก็ไปด้วยกันเลย ครั้งก่อนที่ป้าหลี่โทรมาหาฉัน ป้ายังถามถึงเธอเลย ป้าน่าจะคิดถึงเธอเหมือนกัน”

เซียวซูหรันลุกขึ้นและพูดว่า: “งั้นพวกเราออกเดินทางกันเถอะ”

หม่าหลันได้ยินว่าเซียวซูหรันจะไปกับเย่เฉิน เธอได้พูดออกมาอย่างน่าสงสาร: “ลูกสาวที่แสนดี ลูกโกรธแม่ใช่มั้ย? แม้กระทั่งลูกก็ไม่สนใจแม่แล้วหรือ?”

เซียวซูหรันมองไปที่หม่าหลันและพูดอย่างจริงจังว่า: “แม่ ฉันอยากให้แม่เจอเหตุการณ์แบบนี้แล้วคิดทบทวนตัวเองใหม่นะ และเปลี่ยนนิสัยของตัวเองหน่อย ไม่งั้นต่อไปแม่อาจจะเสียเปรียบอีก”

หม่าหลันที่ได้ยินเธอพูดแบบนี้ ก็ได้ลงไปนั่งเหมือนคนที่ไร้เหตุผล: “ช่วยบอกฉันทีว่าฉันอยู่ต่อไปเพื่ออะไร ญาติหนึ่งเดียวของฉัน ลูกสาวของฉัน ตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ข้างฉันแล้ว ตำรวจไม่น่าปล่อยฉันออกมาเลย ให้ฉันตายอยู่ในคุกยังจะดีกว่า.......”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ถ้าเซียวซูหรันเห็นแม่ก่อเรื่องวุ่นวายอย่างไร้เหตุผลแบบนี้ เธอใจอ่อนประนีประนอมแน่นอน แต่ครั้งนี้เธอเข้าใจแล้ว ถ้าแม่มีนิสัยแบบนี้ต่อไป ต่อไปแม่จะต้องถูกเอาเปรียบอีกแน่นอน เธอจะไม่ให้ท้ายแม่ของตัวเองที่เจ้าอารมณ์อีกแล้ว