ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 853
หน้าต่างของรถเบนซ์ถูกเลื่อนลง เย่เฉินเหลือบตาไปมอง เขารู้จักคนที่ขับรถคันนี้
คนนี้ก็คือ เจี่ยงหมิงคนที่วันนี้เสนอจัดงานเลี้ยง
แต่เย่เฉินไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับเขา
เจี่ยงหมิงใส่ชุดสูท และรูปร่างอ้วนนิดหน่อย เมื่อเห็นทุกคน เขาได้จอดรถ และชะโงกดูและพูดว่า: “โธ่เอ๋ย ขอโทษจริงๆนะที่ทำให้ทุกคนรอนานเลย”
ระหว่างที่พูด สีหน้าของเขาปรากฏความเย่อหยิ่ง และตั้งใจอธิบายว่า: “โธ่ เพราะรถติด เลยเสียเวลาไปหน่อย ฉันก็เลยมาสาย”
มีคนอุทานด้วยความตกใจและพูดว่า: “เจี่ยงหมิง นายขับรถเบนซ์แล้วหรือ? นายออกรถตั้งแต่เมื่อไหร่？”
เจี่ยงหมิงหัวเราะฮ่าๆ และตอบว่า: “ก็ออกรถเมื่อสองวันก่อน”
เย่เฉินเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าคนนี้ถึงอยากที่จะจัดงานเลี้ยงหนักหนา ความจริงแล้วเขาอยากที่จะโชว์รถใหม่ให้เพื่อนๆ ตอนเด็กของเขา!
ขณะนี้ มีคนถามเจี่ยงหมิงว่า: “เจี่ยงหมิง รถนี้รุ่นอะไรหรือ? คงแพงสินะ?”
เจี่ยงหมิงหัวเราะอย่างได้ใจ และทำเป็นถ่อมตัวว่า: “โอ๊ย ก็แค่รถเบนซ์E300Lเฉยๆ ไม่ใช่รถที่ดีอะไรคันนี้ก็ประมาณ5แสนหยวน”
“เฮ้ย ！！”
ทุกคนอุทานออกมาด้วยความตกใจ
มีคนบอกว่า: “อุ๊ย เจี่ยงหมิงนายเก่งมากเลยนะ พึ่งออกไปสู่สังคมไม่กี่ปี ก็สามารถซื้อรถที่แพงแบบนี้ได้แล้ว!”
“ใช่ๆ พวกเรายังนั่งรถเมล์อยู่เลย นายกลับได้ขับรถเบนซ์แล้ว บุญวาสนานี้แข่งกันไม่ได้จริงๆ！”
“คนเราแข่งกันได้ทุกอย่าง แต่บุญวาสนานี่แข่งกันไม่ได้จริงๆ！”
ไม่คิดเลยว่า เย่เฉินเจ้าศัตรูคู่อาฆาต คนนี้กลับเร็วกว่าตัวเองหนึ่งก้าว
ตอนที่อยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขาชอบดูถูกคนอย่างเย่เฉิน และอยากที่จะสั่งสอนเย่เฉินอยู่หลายครั้ง แต่เขาสู้ไม่ได้ สุดท้ายก็ถูกเย่เฉินเอาคืนอย่างสาสม
หลายครั้งหลายคราว เย่เฉินกลายเป็นเงามืดในใจเขา ทำให้เขาไม่สามารถยอมได้
เขาคิดตลอดว่า อย่ามองว่าเย่เฉินอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าต่อสู้เก่ง แต่เมื่อเขาจะต้องเข้าสู่สังคมแล้ว เย่เฉินต้องใช้ชีวิตอย่างลำบากแน่นอน
เขาจ้องมองการแต่งกายของเย่เฉินแล้ว ในใจของเขายิ้มอย่างเยือกเย็น ทั้งเนื้อทั้งตัวของปลอมทั้งหมด เขาไม่ได้มีงานดีทำจริงๆ
แต่เมื่อเขามองไปที่เซียวซูหรันแล้ว ดวงตาเขาส่องประกาย และตื่นตะลึงทันที!
ในชีวิตจริง เขายังไม่เคยเจอผู้หญิงที่สวยแบบนี้เลย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...