เจี่ยงหมิงก็โบกมืออย่างไม่สนใจ แล้วพูดว่า “ได้ๆ ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะทำมาเสิร์ฟก็แล้วกัน”
พูดจบ ก็เสริมว่า “เอ่อแล้วก็ เอาFine Champange มาให้ผมอีก2ขวดนะ!”
พนักงานก็พูดว่า “คุณครับ แชมเปญขวดละ18888หยวนครับ สั่ง2ขวดไม่รับคืนนะครับ ได้ไหมครับ? ”
เจี่ยงหมิงก็รีบพูดว่า “ได้!รีบเอามาเถอะ!”
พอได้ยินว่าเขาสั่งแชมเปญขวดละ18888ไป2ขวด ทุกคนก็เริ่มนั่งไม่ลง
ลองบวกราคาดูแล้ว อาหารมื้อนี้ก็ปาเข้าไป6หมื่นกว่าหยวนแล้ว ต่อให้ทุกคนจ่ายแค่ครึ่งเดียว อย่างนั้นมันก็ตั้ง3หมื่นหยวนเลยน่ะสิ?
ถ้าให้ทุกคนหารกันออกล่ะก็ อย่างน้อยทุกคนก็ต้องจ่ายคนละ2000หยวนเลย!
จ้าวเห้าก็พูดอยากลำบากใจว่า “เจี่ยงหมิง พวกเราแค่กินข้าว ไม่ต้องสิ้นเปลืองขนาดนี้หรอก วันนี้มาเชิญป้าหลี่กินข้าว ก็เพื่อเป็นการต้อนรับป้า ป้าหลี่เพิ่งหายดี คงจะดื่มไม่ได้ นายสั่งมาตั้ง2ขวดหมายความว่าไง? ”
เจี่ยงหมิงก็พูดดูถูกว่า “จ้าวเห้า กูล่ะเบื่อท่าทางที่ทำตัวเป็นคนจนอย่างมึงจริงๆ เลยนะ แค่กินข้าว มึงจะกลัวอะไรวะห้ะ? ”
พูดจบ เขาก็ไม่รอให้จ้าวเห้าพูดอีก แล้วก็รีบหันไปพูดกับพนักงานว่า “แล้วเอาปลาเก๋ามาอีกตัว แล้วก็หูฉลามอีกคนละชุด”
เจี่ยงหมิงอยากจะสั่งเยอะๆ หน่อย แบบนี้ ตนเองก็จะได้เงินเยอะหน่อย
คนอื่นๆ ก็กังวลกัน กลัวว่าจะจ่ายค่าอาหารมื้อนี้ไม่ไหว แต่ละคนจะต้องจ่ายมากเกินไป
แต่ทุกคนก็ไม่กล้าเสียหน้า ใครก็ไม่กล้าพูดว่า มื้อนี้ฉันไม่กินแล้ว เพราะว่าป้าหลี่อยู่ที่นี่ด้วย
ตอนนี้ป้าหลี่ก็เหมือนจะนั่งไม่ลงแล้ว แล้วเธอก็พูดอย่างกังวลว่า “เจี่ยงหมิง พวกเรากินข้าวกัน ไม่ต้องสิ้นเปลืองขนาดนี้หรอก แล้วอีกอย่างของที่นายสั่งไป มันก็แพงมาก ป้าบอกตามตรงเลยนะ พอเห็นราคาก็ใจสั่นแล้ว......เราสั่งอาหารบ้านๆ ธรรมดาๆ ไม่ได้หรือ? อาหารธรรมดาน่ะ? ”
หรือว่า อาหารมื้อนี้ ยิ่งสั่งเยอะ ก็ยิ่งมีผลดีกับเขา?
แต่ว่า เจี่ยงหมิงก็ได้บอกไว้แล้ว ว่าจะออกเองครึ่งหนึ่ง งั้นเขาก็ไม่น่าจะเป็นคนที่เชิญชวนให้สั่งอาหารของร้านนี้หรอก
งั้นก็เหลือความเป็นไปได้อย่างเดียวที่เหลือ ก็คือ เจี่ยงหมิงสามารถเบิกค่าอาหารมื้อนี้คืนมาได้!
ที่แท้เจี่ยงหมิงจะหลอกให้ทุกคนหลงกล ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นตนเองก็ใช้แผนซ้อนแผนมันกลับไปหน่อยก็แล้วกัน!
พอคิดถึงจุดนี้ เย่เฉินก็รีบพูดว่า “ทุกคนครับ เอาอย่างนี้ อาหารมื้อนี้เดี๋ยวผมออกคนละครึ่งกับเจี่ยงหมิงเอง คนอื่นๆ ไม่ต้องออกเลยครับ ต่อให้วันนี้จะเสียค่าอาหารสัก2แสนหยวน ก็ให้เราสองคนจัดการเอง!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...