ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 891
เจี่ยงหมิงที่ไม่ได้คิดอะไรมาก ตั้งแต่ที่ออกมาหอพักของจ้าวโจ๋วเยว่ จู่ๆในใจก็รู้สึกผิดต่อเขาหน่อยแล้ว
เขาคิดว่าคนอย่างจ้าวโจ๋วเยว่ ถึงแม้จะน่าชัง แต่ว่าก็น่าสงสารจริงๆ
ตัวเองเป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่ ลำบากเหน็ดเหนื่อยมาหลายปีก็ไม่ได้มีธุรกิจหรือเป็นเถ้าแก่อะไร สุดท้ายมีแฟนสาวแล้วหนึ่งคน ยังเป็นผู้หญิงที่เสื่อมเสียแบบนี้อีก
ถ้าหากเขารู้ว่าตอนที่แฟนของเขาโทรศัพท์ด่าเขา กำลังเสพสุขกับผู้ชายอื่นอย่างสุขสบาย เขาจะมีความรู้สึกอย่างไร？
อีกอย่าง ตัวเองก็เอาทรัพย์สินทั้งหมดในบ้านของเขาเองออกมาจนหมดแล้ว
ยังให้เขาแบกรับเงินกูห้าแสนกว่าอีก โดยไม่มีข้อยกเว้น ล้วนเป็นเงินกู้ที่มีดอกเบี้ยสูงทั้งหมด
คาดว่าหลังจากหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป อย่างน้อยเขาก็ต้องคืนเงินหนึ่งล้านกว่า
คาดว่าหลังจากหนึ่งเดือนผ่านไป อย่างน้อยเขาต้องคืนเงินถึงหลายล้าน
ถึงตอนนั้น เกรงว่าเขาคงจนตรอกแล้วน่ะสิ？
แต่ว่า ตัวเองก็อย่าว่าแต่จะปกป้องใครเลย เพราะตัวเองยังเอาตัวเองไม่รอด
ไม่มีทางอื่น ถ้าหากในสองคนจะต้องมีคนนึงตาย เขาหวังว่าคนที่ตายจะเป็นอีกฝ่าย
อีกอย่าง ตอนนี้ตัวเองยังจัดการเรื่องตัวเองไม่เรียบร้อยเลย！
ทุกคนล้วนแต่ตระหนักถึงว่าก่อนหน้านี้มองเย่เฉินต่ำไปแล้ว
คนมากมายเพื่อที่จะประสบสอพลอเย่เฉิน ต่างก็พูดชมความดีของเขาไม่หยุดหย่อน ชนแก้วเหล้ากับเขา ชื่นชมเขา ถึงขั้นกับประจบประแจงเขา
เย่เฉินไม่ได้หยิ่งยโสแต่อย่างใด แต่ก็ไม่ได้ถ่อมตัวจนเกินไป ไม่ว่ายังไงเขาก็ยังคงรักษาจิตใจให้สงบอยู่เสมอ ทำให้คนรู้สึกลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ได้
จ้าวเห้ารอให้ทุกคนชนแก้วเหล้ากับเย่เฉินจนหมด ยกแก้วเหล้าขึ้น พูดอย่างจริงจังว่า : “เย่เฉิน ขอบคุณที่นายทำเพื่อสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าทุกอย่าง ฉันขอชนแก้วกับนายหนึ่งแก้ว！”
เย่เฉินมองไปที่เขา พยักหน้าเบาๆ
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...