ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 895
หลังจากที่เย่เฉินวางสายหลี่ไท่หลาย ก็พูดกับจ้าวเห้าว่า: “ฉันได้ทาบทามประธานหลี่ของพวกนายไว้แล้ว เขาบอกว่าจะให้นายย้ายไปที่สำนักงานใหญ่เพื่อเป็นผู้ช่วยของเขา”
จ้าวเห้า รวมทั้งเพื่อนๆทั้งโต๊ะ ต่างก็ตกตะลึงกันหมด
ชื่อเสียงของหลี่ไท่หลาย ใครๆต่างก็เคยได้ยิน เป็นมหาเศรษฐีกว่าหมื่นล้าน!
เป็นผู้ช่วยมหาเศรษฐีกว่าหมื่นล้าน นั่นต้องไม่ใช่งานธรรมดาๆแน่ ๆ เป็นไปไม่ได้ที่คนปกติจะมีโอกาสได้ทำ!
อย่างน้อยที่สุด ก็ต้องจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ถึงขั้นกับผู้ที่มีประสบการณ์การทำงานที่คล้ายคลึงกันในบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่ง ถึงจะทำให้เศรษฐีหลี่ไท่หลายพึงพอใจ
เกิดอะไรขึ้นกับจ้าวเห้า ทุกคนต่างก็รู้กันหมดแล้ว
เขาและเย่เฉิน ตอนแรกต่างก็เป็นเพียงแค่ผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลายเท่านั้น เพราะสถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้ารับเลี้ยงดูจนถึงอายุ 18 ปีเท่านั้น ในตอนนั้น พวกเขาเรียนจบมัธยมปลายแล้ว ก็เข้าสังคมทำงานเลย
เย่เฉินเก่งกว่าเขานิดหน่อย เพราะตอนแรกคุณท่านใหญ่เซียวส่งเขาไปเรียนที่มหาวิทยาลัยจินหลิงหนึ่งปีโดยเฉพาะ เพื่อพัฒนาความรักกับชูหรัน
แต่หลังจากที่จ้าวเห้าออกมาตอนอายุ 18 ปี ก็ทำงานเลย ทำงานก่อสร้างไม่กี่ปี ก็ไปๆมาๆเมืองไห่อยู่หลายปี
พูดตามจริง สถานการณ์ของจ้าวเห้า ไม่ต่างอะไรจากคุณลุงแรงงานต่างด้าวที่ทำงานในไซต์ก่อสร้าง ข้อแตกต่างมีเพียงอย่างเดียวก็คือเขาอายุน้อยกว่าก็เท่านั้น
ดังนั้นคนแบบนี้ จู่ ๆ ก็จะได้ไปเป็นผู้ช่วยมหาเศรษฐีหลี่ไท่หลาย เรื่องนี้ฟังยังไงก็รู้สึกน่าอัศจรรย์มาก
จ้าวเห้าเองก็ไม่เชื่อ ไม่เพียงแต่ไม่เชื่อ เขายังรู้สึกว่า ความสามารถของเขาจะไปเป็นผู้ช่วยประธานได้อย่างไร?
ได้เป็นหัวหน้าทีมอยู่บริษัทตัวเองได้ก็เป็นบุญโขแล้ว
ขณะที่กำลังพูด อีกฝ่ายก็กล่าวต่อว่า：”จริงสิ เงินเดือนของคุณคือ 2 ล้าน ยังไม่รวมโบนัสสิ้นปีและค่าคอมมิชชั่น”
“ทะ……เท่าไหร่นะ?!” จ้าวเห้าเหมือนถูกฟ้าผ่าทั้งตัว เขาคิดว่าหูเขามีปัญหา ปีละ 2 ล้าน จะเป็นไปได้อย่างไร?
ในระดับความสามารถของตัวเองในปัจจุบัน 1 ปีหารายได้ 100,000 หยวนต่อปีก็น่าทึ่งแล้ว แม้ว่าความฝันที่ตัวเองเคยทำได้ดีที่สุด ตัวเองก็ยังทำไม่ถึงระดับเงินประจำปี 2 ล้าน
ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าจ้าวเห้าได้ยินไม่ชัด จึงพูดย้ำอย่างจริงจังอีกครั้ง ว่า: “คุณจ้าว รายได้พื้นฐานสำหรับตำแหน่งของคุณคือปีละ 2 ล้าน
จ้าวเห้าตัวสั่นด้วยความตกใจ และพูดว่า: “ปีละ 2 ล้านเยอะเกินไปหรือเปล่า……”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...