ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 896
ประโยคนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตกใจกันหมด
รายได้ประจำปี 2 ล้าน? ! นี่มันต่างอะไรจากการปล้นธนาคารนะ?
อีกอย่าง เย่เฉินมีความสามารถนี้จริงๆเหรอ? โทรไปสายเดียว ก็สามารถให้ จ้าวเห้ามีรายได้ 2 ล้านต่อปี? !
ในตอนนี้ อีกฝ่ายในโทรศัพท์ยิ้มและพูดว่า: “นี่เป็นการตัดสินใจของประธานหลี่ เนื่องจากเขาตัดสินใจเช่นนี้ เขาก็ต้องมีเหตุผลของเขา ฉันเชื่อว่า ในความเห็นของประธานหลี่ ราคานี้ก็ยังไม่สูง”
เมื่อพูดจบ อีกฝ่ายก็พูดต่ออีกว่า: “คุณจ้าว งั้นเราก็เจอกันสัปดาห์หน้านะ นี่คือเบอร์โทรศัพท์ของฉัน ถึงตอนที่คุณมารายงานตัว ก็โทรมาหาฉัน ฉันจะไปรับคุณ!”
ต่อมา อีกฝ่ายก็วางสายไป
จ้าวเห้ากำลังถือสายอยู่ สมองทั้งหมดทั้งมวลถูกตัดลัดวงจรอย่างสมบูรณ์
เจิ้งเสียงในตอนนี้อิจฉาและเกลียดชังจนถึงขีดสุด เอ่ยปากถามว่า: “จ้าวเห้า บริษัทของนายจะให้ 2 ล้านต่อปีจริงๆเหรอ?”
จ้าวเห้าดึงสติกลับมา พยักหน้าอย่างงุนงงและพูดว่า： “คนที่โทรมาคือผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคล เขาพูดอย่างนั้นจริงๆ”
ในใจเจิ้งเสียงเกิดความอิจฉาอย่างบ้าคลั่ง เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่า เย่เฉินมีความสามารถขนาดนี้ ถ้ารู้ว่าเขามีความสามารถแบบนี้ ตัวเองยังไปประจบเจี่ยงหมิงเพื่ออะไร? ไปประจบเย่เฉินสิ!
จ้าวเห้าในตอนนี้น้ำตาไหลเต็มหน้า เขามองเย่เฉินสะอึกสะอื้นด้วยตาแดง: “เย่เฉิน นายทำเพื่อฉันเยอะไปแล้ว ฉันมีความสามารถอะไร ถึงได้ไปเป็นผู้ช่วยของประธานหลี่เหรอ?”
เย่เฉินยิ้มเบาๆ ตบไหล่ของเขา และพูดอย่างจริงจังว่า: “เพียงเพราะนายเป็นเพื่อนรักของฉันไง สมควรอย่างยิ่งแล้วที่หลี่ไท่หลายจัดตำแหน่งผู้ช่วยให้นาย”
ครั้นนั้นเขากำหมัดแน่นทันที และพูดด้วยความซาบซึ้งใจว่า: “เพื่อนรัก ขอบคุณมากจริงๆ ชีวิตของจ้าวเห้าหลังจากนี้ ก็จะเป็นของนายแล้ว!”
เย่เฉินโบกไม้โบกมือ ยิ้มกล่าวว่า: “ฉันต้องการชีวิตของนายไปทำไมกัน? ต่อไปนายก็ใช้ชีวิตดีๆ ทำงานดีๆ ใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ฉันก็ชื่นใจมากแล้ว”
ขณะที่พูด เย่เฉินก็กล่าวว่า: “จริงสิ ฉันขออะไรนายสักอย่างสิ”
จ้าวเห้ารีบพูด: “นายว่ามาเลยไม่ว่าจะขออะไร ฉันไม่ปฏิเสธแน่นอน!”
เย่เฉินกล่าวอย่างจริงจังว่า: “หลังจากที่เป็นผู้ช่วยของหลี่ไท่หลายไม่ว่าแฟนเก่าและแม่ของนายจะกลับมาขอร้องนายยังไง นายต้องห้ามรับปากอะไรทั้งนั้น แม้ว่าในใจยังรักเธออยู่ นายก็ห้ามรับปากอะไรทั้งนั้น! เพราะจากนี้ไป ผู้หญิงที่คอยประจบสอพลอแบบนี้ ไม่คู่ควรกับเพื่อนของเย่เฉินคนนี้หรอก!”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...