หม่าหลันเห็นเซียวฉางควนตัดเยื่อใยเช่นนี้ พูดด้วยความโมโหว่า: “ใช้ได้นะคุณ ไปด้วยกันไม่ได้แล้วใช่ไหม? ได้ งั้นคุณก็แยกกันอยู่กับฉันไปเลย หลังจากนั้นก็ไปฟ้องหย่าที่ศาล”
ขณะที่พูด หม่าหลันทำเสียงเย็นชา และพูดว่า: “แต่เซียวฉางควน ฉันบอกคุณล่วงหน้าได้เลยนะ ฉันคนนี้จิตใจคับแคบมาก ถ้าหลังจากที่คุณหย่ากับฉัน แล้วฉันรู้ว่าคุณใช้ชีวิตอยู่ดีกินดีกว่าฉัน สบายกว่าฉัน งั้นฉันคงจะรู้สึกแย่!”
“คนอย่างฉันพอรู้สึกแย่จะทำเรื่องอะไรขึ้นมา คุณก็น่าจะรู้ดีกว่าใคร ถึงตอนนั้นฉันต้องทำให้คุณรู้สึกแย่ยิ่งกว่า เมื่อเป็นแบบนี้ในใจของฉันก็จะเจ๊ากัน!”
“หรือจะพูดได้ว่า ถึงตอนนั้นถ้าคุณกล้าไปหานังจิ้งจอกข้างนอก แอบใช้ชีวิตกันอย่างลับๆ งั้นฉันจะต้องสร้างความวุ่นวายให้คุณแน่ จากนั้นในทุกๆวันฉันก็จะก่อกวนคุณ ฉันจะเป็นผี คอยเป็นเงาของคุณ คุณจะไม่มีทางสลัดฉันทิ้งได้ตลอดไป!”
เมื่อเซียวฉางควนได้ยิน ก็รู้สึกกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ!
จากความหมายของคำพูดหม่าหลัน แม้ว่าตัวเองทนเธอ 2 ปี ในที่สุดก็สามารถยกเลิกความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากับเธอได้ เธอก็จะไม่ยอมปล่อยเขาไป……
ถ้าต่อไปเขาอยู่กับหานเหม่ยฉิง เมื่อหม่าหลันรู้เข้า งั้นเธอต้องบ้าแน่ ๆเลย?
ตอนนี้เธอยังไม่รู้เรื่องของหานเหม่ยฉิง ต้องเข้ามาพัวพันกับตัวเองทุกวัน เหมือนตัวเองเป็นผี
ถึงตอนนั้นถ้ารู้เรื่องหานเหม่ยฉิงแล้ว ถึงขนาดที่รู้ว่าเขากับหานเหม่ยฉิงอยู่ด้วยกัน นั่นก็ไม่ต้องเอามีดมาแทงตัวเองให้ตายแล้วเหรอ?
อีกอย่าง ไม่เพียงแต่เธอจะไม่ปล่อยเขา แต่เธอเองก็ไม่ปล่อยหานเหม่ยฉิงด้วย
ท้ายที่สุด เป็นเวลาหลายสิบปี เธอก็จะถือว่าหานเหม่ยฉิงเป็นศัตรูตัวฉกาจของเธอมาตลอด
เธอเป็นผู้หญิงปากร้ายที่สุดในเมืองจินหลิง หานเหม่ยฉิงจะเป็นคู่ต่อสู้ของเธอได้อย่างไร?
ถึงตอนนั้นเธอกลัวว่าทำร้ายตัวเองเสร็จแล้ว ยังจะต้องการทำร้ายหานเหม่ยฉิงอีก ถึงตอนนั้นก็จะยิ่งวุ่นวายกันไปใหญ่
คิดถึงตอนนี้ เซียวฉางควนก็กังวลจนแทบจะร้องไห้แล้ว
“ตัวเองมีเจ้าของอยู่แล้ว ก็สนใจของๆตัวเองสิ พอเสียใจทีหลังแล้วก็มาบอกว่าเป็นเพราะว่าฉันปากร้ายงั้นเหรอ? ต่อหน้าลูกสาว คุณตระหนักถึงจิตสำนึกของตัวเองดูนะ ว่าคุณยังต้องการศักดิ์ศรีอยู่บ้างไหม?”
“คุณ……” เซียวฉางควนคับแค้นใจมาก
คนอย่างหม่าหลันมีความสามารถแบบนี้ เธอสามารถใช้ภาษากายทำร้ายจิตใจได้อย่างตรงจุดในทุกสถานการณ์ และเปิดการโจมตีตัวเองได้อย่างโหดเหี้ยมที่สุด
เซียวฉางควนตระหนักได้ว่าในเวลานี้ เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้หญิงปากร้ายคนนี้เลย
พอนึกถึงชีวิตตัวเองก็ช่างมืดมนเหลือเกิน และดูเหมือนไม่มีวันข้างหน้า เขาเหมือนเด็กนั่งลงบนพื้นและร้องไห้ฮือ ๆ
วิธีการที่ร้องไห้นั้นต่างจากหม่าหลัน เซียวฉางควนร้องไห้น่าเศร้าจริงๆ คนฟังยังร้องไห้ตาม
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...