ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 9

บทที่ 9 หักหลัง

ในขณะนั้นเอง เซียวชูหรันก็เกิดความคิดที่ไม่น่าเชื่อขึ้นมา

คุณชายเย่ที่หวังตงเสวี่ยนพูดถึง คงไม่ใช่เย่เฉินสามีของตนหรอกนะ？

แต่เมื่อคิดดูดีๆ เธอก็รู้ว่าสึกว่าเป็นไปไม่ได้

จะเป็นไปได้ยังไง！

เย่เฉินเป็นเด็กกำพร้าที่โตในสถานสงเคราะห์นะ！

แต่ว่าบนโลกใบนี้ นอกจากเย่เฉินแล้วยังจะมีใครที่ดีกับเธอได้ขนาดนี้อีก？

150ล้านนี่ก็หวังเกินตัวไปแล้วนะ แต่อีกฝ่ายกลับให้ถึง300ล้าน......

เธอถามหวังตงเสวี่ยนอย่างอดไม่ได้：“รองประธานหวัง ประธานของคุณชื่อเย่เฉินรึเปล่า？”

หวังตงเสวี่ยนตกใจเล็กน้อย คุณชายสั่งไว้แล้วว่าอย่าเปิดเผยตัวตน บอกได้แค่ว่าตนนามสกุลเย่ ถ้าหากภรรยาคุณชายเดาได้ขึ้นมา ตนต้องเดือดร้อนแน่ๆ？

เธอจึงรีบพูดขึ้น：“คุณเซียวไม่ต้องถามแล้วล่ะค่ะ ประธานของเราเป็นคนในตระกูลที่มีฐานะ และมีชื่อเสียงในเย่นจิง ตัวตนของเขาเป็นความลับสุดยอด ฉันไม่มีสิทธิ์เปิดเผย”

เซียวชูหรันพยักหน้าเบาๆ ที่หวังตงเสวี่ยนพูดว่า เป็นคนในตระกูลที่มีฐานะและมีชื่อเสียงในเย่นจิง ก็ทำให้เธอมีสติกลับมา

เย่เฉินเป็นเด็กกำพร้า ไม่ใช่คนในตระกูลที่มีฐานะและมีชื่อเสียงในเย่นจิงหรอก ดูท่าตนจะคิดมากไป

......

ตั้งแต่ออกมาจากห้องทำงานของหวังตงเสวี่ยน เซียวชูหรันก็ยังคงมึนๆงงอยู่

ในมือถือที่ถืออยู่ คือข้อตกลงความร่วมมือ ระหว่างตระกูลเซียวกับตี้เหากรุ๊ปมูลค่า300ล้าน

ทั้งหมดนี้ราวกับฝันไปอย่างไรอย่างนั้น

เซียวชูหรันเห็นเงาเย่เฉินจากประตูตี้เหากรุ๊ป จึงวิ่งไปด้วยความตื่นเต้น แล้วพูด：“เย่เฉิน ฉันเจรจาสำเร็จแล้ว”

เย่เฉินแอบยิ้มในใจ สามีคุณเป็นถึงประธานของตี้เหากรุ๊ปนะ คุณจะเจรจาไม่สำเร็จได้ยังไง？

แต่เขาแสร้งทำเป็นแปลกใจ：“โปรเจกต์ยากขนาดนั้นแต่คุณกลับทำสำเร็จแล้ว คุณนี่เก่งจริงๆเลย！”

เซียวชูหรันพูด：“โถ่ นี่ไม่ใช่เพราะฉันเก่งหรอก นี่มันเหมือนกับตี้เหากรุ๊ปให้มาฟรีซะมากกว่า”

“ยังไงเหรอ？”เย่เฉินจงใจถาม：“ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ？”

เซียวชูหรันกลัวถ้าตัวเองพูดเรื่องประธานของตี้เหากรุ๊ปไป เย่เฉินจะหึงเอา เธอจึงรีบพูดขึ้น：“เอาเถอะ พูดแล้วเรื่องมันยาวหน่ะ เราไปบริษัทกันเถอะ ไปบอกข่าวดีนี้ให้ทุกคนรับรู้”

เย่เฉินพูดอย่างดีอกดีใจ：“โอเค！ครั้งนี้ไอ้สารเลวเซียวไห่หลงนั่น ต้องคุกเข่าก้มหัวให้ผมตามเดิมพันแล้วล่ะ！”

เซียวชูหรันพยักหน้าพลางพูด：“ปกติเขาเป็นคนเย่อหยิ่งอยู่แล้ว ควรให้บทเรียนเขาบ้าง！”

ที่จริงเซียวชูหรันก็มีความแค้นส่วนตัวเหมือนกัน เซียวไห่หลงและคนพวกนั้นดูถูกตนและสามีของตน ตอนนี้เธอเจรจาความร่วมมือสำเร็จแล้ว อยากให้หลังจากนี้พวกเขาเจียมตัวสักหน่อย

10กว่านาทีต่อมา ทั้งสองคนก็มถึงบริษัทเซียวซื่อ

ณ ห้องประชุม ทุกคนในตระกูลเซียวล้วนมีสีหน้าประหลาดใจ

พวกเขารู่ว่าเซียวชูหรันไปตี้เหากรุ๊ปตั้งแต่เช้าตรู่ แต่ทุกคนไม่เชื่อว่าเธอจะทำได้ ล้วนรอหัวเราะเยาะเธออยู่

สัญญาฉบับนี้ราวกับลูกระเบิดอย่างไรอย่างนั้น ทำเอาคนพวกนี้ระเบิดออกมาทันที！

เซียวไห่หลงยังคงไม่เชื่อ พูดตะโกนเสียงดัง：“นี่เป็นสัญญาที่แกปลอมขึ้นมาแน่ๆ！ฉันไม่เชื่อว่าแกจะเจรจากับตี้เหากรุ๊ปสำเร็จ！”

“ใช่！”เซียวเวยเวยก็พูดเสริมอยู่อีกด้าน：“ตี้เหากรุ๊ปจะไปเซ็นสัญญากับพี่ได้ยังไง ？นี่เป็นถึงโปรเจกต์ใหญ่มูลค่า150ล้านนะ！ถ้าพี่ทำได้จริง ฉันคงทำได้ไปตั้งนานแล้วเหมือนกัน！”

เซียวชูหรันพูดขึ้น：“น้องสาว เธออย่าเข้าใจผิดสิ สัญญานี้ไม่ใช่150ล้านจ่ะ แต่เป็น300ล้าน！”

“ออกไปเหอะ！”เซียวเวยเวยพูดเย้ยหยัน：“สัญญามูลค่า300ล้านงั้นเหรอ？ยังกล้าพูดออกมาอีกนะ！เห็นว่าพวกเราโง่เหรอ？ถ้าพี่บอกว่าเซ็นสัญญาได้300ล้าน ฉันคงเซ็นได้5พันล้านแล้วล่ะ！”

เซียวไห่หลงก็พูดเย้ยหยันเช่นกัน：“ชูหรัน แกล้อคุณย่า ล้อพวกเราเล่นงั้นเหรอ！”

พูดจบเขาก็หันไปพูดกับนายหญิงใหญ่เซียว：“คุณย่า！ชูหรันหักหลังกันชัดๆ！ย่าอย่าปล่อยเธอไว้นะครับ！”

นายหญิงใหญ่เซียวก็โกรธมากเช่นกัน 150ล้านยังเป็นไปไม่ค่อยได้เลย เซียวชูหรันไปแค่ครึ่งชั่วโมง แล้วกลับมาบอกตนว่าเซ็นสัญญาได้300ล้านเนี่ยนะ......

นี่ก็เท่ากับเห็นตนเป็นคนโง่ ต่อหน้าคนเยอะแยะขนาดนี้ใช่ไหม？

เป็นผู้นำตระกูลมาเสียเปล่าจริงๆ？

หลานนอกคอกแบบนี้ ถ้าไม่ไล่ออกไป ต่อไปจะยืนหยัดอยู่ในตระกูลได้ยังไง？

นายหญิงใหญ่เซียวโมโหมาก เธอตบโต๊ะแล้วตะโกนเสียงดัง：“เซียวชูหรัน！รีบไปแผนกบุคคลแล้วลาออกเดี๋ยวนี้！”

เซียวชูหรันร้อนรนมาก คนพวกนี้เป็นบ้ากันไปแล้วเหรอ？แค่เปิดสัญญาดูมันจะตายรึไง？

ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนออกมาเสียงดัง：“เชี่ย！บัญชีทางการของตี้เหากรุ๊ปโพสต์แล้ว！สัญญา300ล้านเป็นเรื่องจริง！”