แน่นอนว่าเย่เฉินคาดไม่ถึง ว่าตระกูลอู๋จะมีส่วนร่วมกับเรื่องนี้อยู่ในระดับหนึ่ง
สำนักขอทานที่ทำให้ผู้คนโกรธเกลียดนี่ ดันเป็นน้องชายภรรยาของอู๋ตงไห่ที่สร้างขึ้น คาดว่าเบื้องหลังก็คงมีการสนับสนุนของตระกูลอู๋ด้วย
เดิมทีเขายังรอให้คนตระกูลอู๋มาหาตัวเขา ไม่ได้เตรียมตัวว่าจะเป็นคนโจมตีไปทางตระกูลอู๋เอง
แต่ว่าครั้งนี้ ตัวเขาจะเอาตัวน้องชายภรรยาของอู๋ตงไห่มาสับซะ!
เขาจึงรีบพูดกับหลิ่วจ้าวเฉินว่า “ผมจะให้โอกาสคุณทำงานชดใช้ความผิด คุณต้องคว้าให้ดี ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ผมจะให้คุณมีจุดจบเหมือนพี่ชายของคุณ!”
ทันทีที่หลิวจ้าวเฉินได้ยินแบบนั้น เขาก็พูดด้วยความตื่นเต้นว่า “พี่ใหญ่ ท่านต้องการอะไรสั่งผมได้เลย ผมจะไม่ปฏิเสธแม้ต้องตายเป็นหมื่นครั้ง!”
เย่เฉินพูดว่า “ตอนนี้คุณโทรหาผู้อาวุโสของสำนักขอทานที่ติดต่อกับนายเป็นพิเศษคนนั้นซะ บอกเขาว่ารถของคุณมีปัญหา ให้เขามารับตัวคนที่นี่ด้วยเขาเอง”
หลิ่วจ้าวเฉินพยักหน้าทันที แล้วพูดว่า “ได้ครับพี่ใหญ่ ผมจะโทรเดี๋ยวนี้เลยครับ ที่นี่อยู่ห่างจากเมืองซูหางไม่มากแล้ว คิดว่าพวกเขาคงจะมาในเร็วๆ นี้ครับ”
เย่เฉินส่งเสียงอืม ก่อนจะหันกลับไปพูดกับเฉินจื๋อข่ายที่อยู่ด้านหลังว่า “คุณเฉิน ผมไม่สนว่าคุณจะใช้วิธีไหน แต่ว่าภายในหนึ่งชั่วโมงนี้ ผมจะต้องได้เห็นน้องชายภรรยาของอู๋ตงไห่!”
เฉินจื๋อข่ายรีบพูดขึ้นว่า “คุณชายวางใจเถอะครับ ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้!”
หลิ่วจ้าวเฉินทุ่มเทเต็มที่ เขารีบพูดขึ้นว่า “จริงสิพี่ใหญ่ ตัวภรรยาของเซวหนานซานนั่น ก็เป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของสำนักขอทาน เป็นคนที่รับผิดชอบด้านการเงินโดยเฉพาะ! แล้วยังเป็นกุนซือหญิงของเขาด้วยครับ!”
“งั้นเหรอ?” เย่เฉินเลิกคิ้วถาม “สองคนนั้นทำการค้าขายที่ผิดศีลธรรมทั้งคู่เลยเหรอ?”
“ครับ!” หลิ่วจ้าวเฉินพูด “พวกเขาทั้งคู่สุดยอดมากเลยครับ รายได้ต่อปีอย่างน้อยหนึ่งพันกว่าล้าน ว่ากันว่าปีที่แล้วทำได้ถึงสองพันล้านเลยครับ”
ทันทีหลังจากเฮลิคอปเตอร์บินได้ลำหนึ่ง มันก็ปีนขึ้นไปทันทีและขับไปยังเขตเมืองของซูหาง
เย่เฉินถามเขาขึ้นอีกว่า “ให้หูตาของตระกูลเย่เราในซูหางช่วยผมตรวจสอบหน่อย ว่าในซูหางยังมีสมาชิกหลักของสำนักขอทานอยู่อีกกี่คน เอาตัวพวกเขาทั้งหมดมาให้ผม”
เฉินจื๋อข่ายตอบว่า “ได้ครับคุณชาย ผมจะสั่งการลงไปเดี๋ยวนี้ ให้เอาตัวคนที่หาเจอมาทั้งหมดครับ!”
เย่เฉินพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วพูดอย่างเรียบๆว่า “วันนี้ผมจะประธานในความยุติธรรมแทนพระเจ้า ทำลายสำนักขอทานนี่ให้สิ้นซาก!”
ในเวลานี้หลิ่วจ้าวเฉินหยิบโทรศัพท์ออกมา ภายใต้การดูแลของเย่เฉิน เขาโทรหาผู้อาวุโสของสำนักขอทานที่ติดต่อกับเขา
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...