หลังจากที่หลี่ข่ายลี่เสียชีวิต ครอบครัวของหลิ่วจ้าวเฉินกับเจี่ยงหมิงและคนอื่นๆ ก็เริ่มหวาดกลัวตัวตาย
ในเวลาสั้นๆ มีคนถึงสองคนเสียชีวิตต่อหน้าพวกเขา และการตายของทุกคนก็ช่างน่าอนาถยิ่งนัก
ผู้อาวุโสสำนักขอทานที่ขับ Mercedes-Benz S-Class เดิมเป็นที่อิจฉาของทุกคน เขามีทั้งเงินและฐานะ และยังขับรถหรูหรา
อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่กี่นาทีก่อน Mercedes สุดหรูของเขากลับกลายเป็นเพียงโลงศพเหล็กของเขาเท่านั้น
ต่อหน้าต่อตาของพวกเขา สถานการณ์อันน่าสลดของที่หลี่ข่ายลี่ ยิ่งทำให้พวกเขาสะเทือนใจมากกว่าเดิม
ในตอนนี้เย่เฉินถาม เฉินจื๋อข่ายด้วยใบหน้าที่เย็นชา: "สมาชิกของสำนักขอทานอยู่ที่ไหน"
เฉินจื๋อข่ายบอก : “คุณชายได้โปรดวางใจ ผมได้แจ้งกองกำลังของเราทั้งหมดในซูโจวและหางโจวแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังเดินทาง อีกไม่นานคนเหล่านี้จะถูกนำตัวมาทีละคน!”
“ดี!” เย่เฉินพยักหน้าและยิ้มหยัน : วันนี้จะไม่มีสมาชิกของสำนักขอทานเหลือแม้แต่คนเดียว!”
เร็วดีมาก!
ทุกคนในครอบครัวเย่ ที่ซ่อนตัวอยู่ในซูโจวและหางโจวก็เริ่มเคลื่อนไหว อีกทั้งคนในสำนักขอทานจากทุกที่ก็ถูกลักพาตัวทีละคนส่งไปที่สะพานแห่งนี้
ผู้อาวุโสทั้งเก้าของสำนักขอทาน ก็ได้เสียชีวิตไปแล้ว 2 ราย อีกเจ็ดคนที่เหลือก็ถูกนำตัวมาทีละคน
รองเจ้าสำนักขอทานทั้งสองคน ในเวลานี้ก็ถูกพาไปที่เกิดเหตุด้วย
หลังจากสมาชิกสำนักขอทานได้มารวมตัวกัน ทีละคนทีละคนต่างก็แทบตกใจกับที่เกิดเหตุ
ต่อมาคนเหล่านี้ ไม่มีใครสักคนกล้าเชื่อว่าจะมีคนกล้ามาทำลายล้างทั้งสำนักขอทานในซูโจวและหางโจว
พูดจบ เขามองไปที่ทุกคนที่คุกเข่าต่อหน้าเขา รวมถึงครอบครัวของหลิ่วจ้าวเฉินและเจี่ยงหมิง พร้อมถามด้วยเสียงที่เคร่งขรึม: "ผมจะบอกไรพวกนายให้ ผมกล้ารับประกันเลยนะ วันนี้จะเป็นวันตายของพวกนายทุกคน จะไม่มีใครหลุดรอดชีวิตวันนี้ไปได้ แต่การตายก็มีหลายแบบนะ วิธีตายบางวิธีอาจมีความสุขมาก วิธีการตายบางอย่างก็อาจจะเจ็บปวด สุดท้ายจะสุขหรือทุกข์ก็ขึ้นอยู่กับความประพฤติของพวกนายทั้งหลาย "
หลังจากนั้นเย่เฉิน ก็มองไปที่เซวหนานซาน และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "นาย เซวหนานซาน กล้ามากงั้นเหรอ งั้นนายก็เลือกวิธีการตายอันเจ็บปวดล่ะกัน! ผมจะให้แกสมหวังสิ่งที่นายต้องการ!"
ความหวาดกลัวได้เกิดขึ้นในดวงตาของเซวหนานซาน
เขาไม่รู้ว่า เย่เฉินจะใช้วิธีอะไรในการมาทรมานตัวเขาเอง
ตอนนี้ เย่เฉินพูดกับเฉินจื๋อข่าย: “ถอดเสื้อผ้าของมันออกให้หมด แล้วใช้มีดกรีดบนตัวมันบางๆ ยิ่งเยอะเท่าไหร่ยิ่งดี แต่บาดแผลไม่ต้องลึกมากนะ แต่ต้องมีเลือดออก แล้วก็ใช้เฮลิคอปเตอร์ยกร่างมันขึ้น แล้วปล่อยลงในแม่น้ำเพื่อให้ปลาที่อยู่ในน้ำสามารถกัดกินบาดแผลตามตัวมันได้ หากเวลามีมากพอปลาก็จะกินร่างมันจนถึงกระดูก!"
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...