ตอนนี้ในสายโทรศัพท์มีเสียงหอบหืดของผู้ชายที่รุนแรงมา และเสียงนั้นดูตั้งใจที่จะพูดเบาๆว่า: “โอ๊ย เวลาที่สำคัญแบบนี้ จะไปพูดมากกับมันทำไม รีบให้เงินมันไปให้จบๆไม่ได้หรือ? อย่าเสียเวลาให้เรื่องแบบนี้!”
จ้าวโจ๋วเยว่ตื่นตัวและพูดว่า: “เสี่ยวเจวียน ทำไมตรงเธอมีเสียงผู้ชาย? เธออยู่กับใครหรือ?”
แฟนเธอรีบตอบว่า: “เออ เป็นพี่ชายฉันเอง ฉันบาดเจ็บที่เอวไม่ใช่หรือ?ฉันกำลังบริหารเอวอยู่บนเตียง บริหารเอวด้วยตัวเองไม่ถนัด ฉันเลยให้พี่ชายมาช่วย”
จ้าวโจ๋วเยว่เข้าใจ และนึกถึงครั้งก่อนที่โทรไปหาแฟน แฟนสาวของเธอก็ได้บริหารเอวบนเตียงเหมือนกัน ก็เลยไม่ได้สงสัยอะไร
ขณะนี้แฟนของเขาพูดผ่านโทรศัพท์ว่า: “โอเคๆ ฉันไม่พูดมากกับนายแล้ว เดียวฉันจะโอนเงินผ่านวีแชทไปให้”
ได้ยินแบบนี้ จ้าวโจ๋วเยว่ใบสีหน้าที่ดีใจขึ้นมาทันที: “เสี่ยวเจวียน เธอใจดีมากจริงๆ ขอบคุณนะ”
แฟนเขาพูดอย่างเร่งรีบว่า: “โอเคๆ ไม่พูดมากแล้ว ฉันวางสายแล้วนะ”
แฟนเขาวางสายไปแล้ว ก็ได้โอนเงินจำนวนห้าร้อยยี่สิบหยวนมาให้
จ้าวโจ๋วเยว่ดีใจมาก เขาได้โอนเงินทั้งหมดไปให้เพื่อนที่ทำงานอยู่อู่ซ่อมรถทันที
และได้พูดเร่งเพื่อนเขาว่า: “สองร้อยยี่สิบฉันคืนนายไปแล้ว นี่เป็นเงินแปดร้อยฉันโอนไปให้นายแล้วนะ นายรีบมาเลยนะ ฉันรีบอยู่!”
เพื่อนเขารับเงินแล้ว เอ่ยปากพูดว่า: “ฉันจะไปตอนนี้เลย ประมาณยี่สิบนาที จะถึงที่นายอยู่
“ดีมาก!” จ้าวโจ๋วเยว่พูดอย่างตื่นเต้นว่า: “เมื่อถึงแล้วโทรหาฉันนะ”
จ้าวโจ๋วเยว่นั่งยองๆ อยู่หน้ารถโฟล์คสวาเกน แฟตันและรอเพื่อนเขาคนนี้มาถึงอย่างร้อนรน
สิบกว่านาทีผ่านไป เพื่อนเขาโทรมาบอกว่า อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงแล้ว ให้เขาใจเย็นๆ
แต่ตอนนี้ รถออดิA6รุ่นเก่าได้มาจอดอยู่ตรงหน้าเขา
ระหว่างที่คิดนู่นคิดนี่อยู่ เขาลงจากรถและเตรียมที่จะปลดล็อกรถโฟล์คสวาเกน แฟตัน ทันใดนั้นเขาเห็นหน้ารถมีชายคนหนึ่งนั่งยองๆอยู่
หม่าจงเหลียงที่อารมณ์เสียอยู่ ขมวดคิ้วและมองไปหาเขา แล้วพูดอย่างเยือกเย็นว่า: “แม่มึงไปทำอะไรอยู่หน้ารถ? ไสหัวไปนั่งยองที่อื่นไป!”
ถึงจ้าวโจ๋วเยว่จะเป็นยาจกที่ไม่มีความสามารถ ไม่มีเงินและชอบเอาเปรียบคนอื่น อารมณ์ของเขาร้ายและดื้อด้าน
เหมือนดั่งคำพังเพยที่ว่าคนที่ไม่พอใจกับความเป็นอยู่ของตัวในตอนนี้
แน่นอนว่า ตอนไปเลียแข้งเลียขาคนอื่น เขาจะไม่แสดงอารมณ์ที่ไม่พอใจนี้เลย แต่เขามองไปที่ชายวัยกลางคนคนนี้ และมองรถของเขา ใจของจ้าวโจ๋วเยว่รู้สึกไม่พอใจ
ก็แค่รถออดิA6มือสองคันหนึ่งเองไม่ใช่หรือ? รถเก่าๆแบบนี้ เมื่อเทียบกับรถโฟล์คสวาเกน แฟตันของตัวเขาเองแล้ว แม่มึงยังกล้าที่จะมาอวดเก่งต่อหน้าฉัน? ฉันจะนั่งยองๆตรงนี้เกี่ยวอะไรกับเขา?
นึกถึงตอนนี้ จ้าวโจ๋วเยว่ที่นั่งยองๆอยู่ได้เงยหน้าไปมองหม่าจงเหลียง และพูดด้วยความไม่พอใจว่า: “แม่มึงฉันจะนั่งยองๆตรงไหนก็เรื่องของฉัน นายอย่ามายุ่งได้มั้ยวะ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...