ขากางเกงของเขาเปื้อนเลือดจากบนใบหน้าของจ้าวโจ๋วเยว่ ดูน่าเกลียดมาก
หม่าจงเหลียงโมโหถึงขีดสุด ได้ถีบเขาจนกระเด็นออกไป และด่าด้วยคำหยาบว่า: “กูให้โอกาสมึง มึงไม่เอาใช่มั้ย? อยากตายมากใช่มั้ย? แม่มึง รถของกูไปเป็นของมึงตอนไหน?”
จ้าวโจ๋วเยว่ได้ยินแบบนี้ คิดว่าหม่าจงเหลียงเป็นเจ้าหนีของเจี่ยงหมิงเหมือนกัน คิดว่าเขามาที่นี่เพื่อนจะเอารถไป เขาก็เลยพุ่งเข้าไปหาหม่าจงเหลียงอีกครั้งหนึ่ง และกอดขาของหม่าจงเหลียงไว้แน่นมากและตะโกนออกมาว่า: “รถโฟล์คสวาเกน แฟตันคันนี้เป็นของฉัน!รถโฟล์คสวาเกน แฟตันคันนี้เป็นของฉัน!นายจะขับออกไปไม่ได้!”
หม่าจงเหลียงโกรธควันออกหู จนไปดึงคอเสื้อของเขาขึ้นมา และตบไปที่ใบหน้าเขาไม่หยุด: “สมองมึงมีปัญหาใช่มั้ย? ไม่เห็นหรือว่ากูมีกุญแจ? รถกูไปเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไหร่?”
จ้าวโจ๋วเยว่ร้องไห้ดังออกมา: “ไม่!นี่เป็นรถของเจี่ยงหมิง เจี่ยงหมิงติดเงินฉันอยู่หกแสนสองหมื่น รถคันนี้ฉันจะเอาไปล้างหนี้ที่เจี่ยงหมิงติดฉัน นายจะขับออกไปไม่ได้ ถ้านายเอารถนี้ไปก็เหมือนเอาชีวิตฉันไปเหมือนกัน!”
“แม่มึงไสหัวไป!” หม่าจงเหลียงต่อยไปที่เขาอีกครั้งและด่าไปว่า: “แม่มึงเอ๊ย สมองมึงน่าจะมีปัญหาจริงๆ!กูจะบอกอะไรให้ รถนี้ตอนแรกเป็นของกู แต่ไอ้คนนามสกุลเจี่ยงนั้น มาชนรถกู กูเลยให้มันเอารถกูไปซ่อม ตอนนี้มันตายไปแล้ว กูก็ต้องเอารถคืนไป แม่มึงถ้ามึงยังพูดมาก กูจะเอาชีวิตมึงตอนนี้!”
จ้าวโจ๋วเยว่ร้องไห้และพูดว่า: “มันจะเป็นไปได้ไง มันเป็นไปไม่ได้ รถคันนี้เป็นของเจี่ยงหมิง เจี่ยงหมิงมีรถสองคัน คันหนึ่งคือรถเบนซ์ อีกคันหนึ่งก็คือโฟล์คสวาเกน แฟตัน รถเบนซ์ของเขาโดนชน ตอนนี้เขาขับโฟล์คสวาเกน แฟตัน ตอนนี้เขาตายไปแล้ว ยังติดเงินฉันอยู่มากมาย ฉันต้องเอารถคันนี้ไปขายเพื่อใช้หนี้! ถ้านายจะเอารถคันนี้ไป นายก็ฆ่าฉันเลย ฉันก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว!”
อารมณ์ของหม่าจงเหลียงเกือบจะพังทลายแล้ว
เขาไม่คิดเลยว่าเจ้าคนนี้ เหมือนแมลงสาบที่ฆ่าไม่ตาย เขาเองถูกซ้อมจนเกือบตายแล้ว ยังมีแรงมากอดขาเขาไว้
แต่กลางวันแสกๆแบบนี้ เขาจะซ้อมเขาจนตายก็ไม่ได้ ถึงตัวเองจะมีอิทธิพลมาก แต่ไม่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้......
นึกถึงตอนนี้ เขารีบเหวี่ยงคนบ้านี้ออกไป และแบกจ้าวโจ๋วเยว่มาท้ายรถโฟล์คสวาเกน แฟตันของตัวเอง และชี้ไปที่ท้ายรถและพูดอย่างเย็นชาว่า: “มา มึงแหกตาหมาของมึงดู ท้ายรถคันนี้มีรอยชนใช่มั้ย? ทำไมถึงมีรอยชนหรือ? ก็เพราะว่าเมื่อวานไอ้เจี่ยงหมิงคนนั้นขับรถเบนซ์ไล่ตามรถโฟล์คสวาเกน แฟตันของกู ตอนนี้มึงเชื่อกูหรือยัง?”
หม่าจงเหลียงเปิดเอกสารออกมา และส่งไปให้เขาดู แล้วชี้ไปเลขทะเบียนรถบนเอกสารและพูดว่า: “มึงดูดีๆนะ นี่เลขทะเบียนรถ ตรงกับป้ายทะเบียนรถโฟล์คสวาเกน แฟตันคันนี้มั้ย?”
คู่มือจดทะเบียนรถเป็นเหมือนบัตรประจำตัวของรถ ในนั้นมีข้อมูลของรถทั้งหมด รวมไปถึงเลขทะเบียนรถ หมายเลขประจำตัวรถบนและวันจดทะเบียนเครื่องยนต์ และสถานที่จดทะเบียนและชื่อของเจ้าของรถ
จ้าวโจ๋วเยว่หรี่ตา มองเพียงพริบตาเดียว ทันใดนั้นนั้นเขารู้สึกสิ้นหวังเหมือนตกไปในเหวน้ำแข็ง
คู่มือจดทะเบียนรถเล่มนี้กับป้ายทะเบียนรถโฟล์คสวาเกน แฟตันคันนี้ตรงกันหมดเลย
และในคู่มือรถนี้ ชื่อของเจ้าของรถคือหม่าจงเหลียงไม่ใช่เจี่ยงหมิง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...