ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 958
พูดจบก็ไม่ได้สนใจเขาอีกแล้ว หันหลังและเดินจากไป
จ้าวโจ๋วเยว่เดินกะโผลกกะเผลกและด่าไปด้วยว่า: “ไอ้สัตย์ นายรีบคืนเงินให้ฉันนะ ไม่งั้นนายกับฉันไม่จบ!”
“ประสาท!”
อีกฝ่ายด่าแล้วขึ้นรถลากและขับรถออกไป
จ้าวโจ๋วเยว่ดูแล้วเขาตามไม่ทันรถแน่ๆ ในใจโกรธมาก แต่เขาขับรถออกไปแล้ว ตัวเองหมดหนทาง ความโกรธเมื่อกี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นความสิ้นหวังตอนนี้
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดก็คือจะใช้หนี้เงินกู้ดอกเบี้ยโหดห้าแสนนั้นอย่างไร
ขณะนี้เขารู้สึกว่าชีวิตของตัวเองเกือบจะสิ้นหวังไปแล้ว
ขณะเดียวกันเขานึกถึงแฟนของเขาจานเจวียน
จ้าวโจ๋วเยว่เป็นเด็กกำพร้าเหมือนกัน เขาเสียพ่อและแม่ไปตั้งแต่เด็ก และไม่มีญาติเช่นกัน ไม่ง่ายเลยได้จะได้จางเจวียนมาเป็นแฟน เขาก็เลยถือว่าจางเจวียนเป็นญาติคนเดียวของเขา
ตอนนี้ที่เขาเองเผชิญหน้ากับอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ตอนที่เขาสิ้นหวังและไม่รู้จะทำอย่างไงต่อไป ในใจเขานึกถึงคนรักของเขาเองเป็นอันดับแรก หวังว่าผู้หญิงที่ตัวเองรักคนนี้จะปลอบใจตัวฉันเองได้บ้าง
ดังนั้นเขาใช้เสื้อผ้าของตัวเองเช็ดไปที่ใบหน้า แล้วเดินโผลกเผลกไปที่หน้าถนน แล้วเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง
แต่ตอนแรกคนขับแท็กซี่เห็นเขาที่มีใบหน้าที่น่ากลัว เลยไม่กล้ารับเขา
แต่เขาไปจับกระจกมองหลังของรถไว้ไม่ปล่อยและตะโกนออกมาว่า: “ถ้าวันนี้คุณไม่รับผม ผมจะร้องเรียนคุณให้ถึงที่สุด!”
คนขับแท็กซี่ก็ไม่กล้าที่จะปฏิเสธการรับลูกค้า ทำได้เพียงให้เขาขึ้นรถ และไปส่งเขาตามที่เขาต้องการคือที่เขตที่แฟนสาวเขาอยู่
จ้าวโจ๋วเยว่ทำท่าแกล้งทำเป็นแสนคิวอาร์โค้ด แล้วทำซ้ำๆ แบบนั้นอยู่พักหนึ่ง และเอ่ยปากพูดกับคนขับว่า: “พี่ครับ ผมโอนเงินไปแล้วนะ”
คนขับบอกว่า: “ไม่มีการแจ้งเตือนเลย โทรศัพท์ผมเปิดการแจ้งเตือนโอนเข้าด้วยเสียง”
จ้าวโจ๋วเยว่ตั้งใจพูดว่า: “อาจจะเป็นที่เน็ตไม่ดี อีกไม่นานเงินคงเข้าบัญชีพี่ครับ”
พูดจบ จ้าวโจ๋วเยว่เปิดประตูรถ ก้าวออกไปเหมือนคนที่บ้าคลั่งและวิ่งเข้าซอยไป
เขาคิดว่าตัวเองคุ้นเคยกับซอกซอยนี้ เข้าไปในซอยแล้ววิ่งวนสองสามรอบก็สามารถหนีคนขับแท็กซี่ได้แล้ว แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือเขาเองถูกซ้อมจนหนัก พึ่งลงจากรถและวิ่ง เขารู้สึกเจ็บที่หน้าอกทันที และต่อมารู้สึกเจ็บที่ท้องอย่างรุนแรง และยืนต่อไปไม่ไหวและล้มลง
ขณะนี้คนขับแท็กซี่รู้ตัวแล้วว่าเขาจะหนี และรีบลงจากรถและวิ่งตามไป พบว่าเขาได้ล้มลงไปอยู่กับพื้น คนขับพูดด้วยความโมโหว่า: “เงินยังไม่จ่ายคิดจะหนีหรือ? รีบจ่ายเงินให้ผมมานะ!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...