ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 971
ในขณะนี้ ศูนย์กักกันเมืองจินหลิง
นายหญิงใหญ่เซียวและหลานสาวของเธอเซียวเวยเวย อยู่ในสถานกักขังมาหลายวันแล้ว ทั้งสองคนโชคดีมาก นายหญิงใหญ่เซียวได้รับความเห็นใจจากจางกุ้ยเฟินทรราชแห่งเรือนจำ จึงไม่มีใครหาเรื่องพวกเขา
แต่ว่าเซียวฉางเฉียนและเซียวไห่หลง ในศูนย์กักกันชาย มันไม่ง่ายเลย
เนื่องจากเป็นน้องใหม่ สองพ่อลูกจึงถูกรังแกต่างๆ ทันทีที่พวกเขาเข้ามา
ไม่เพียงแต่ต้องทำงานมากเท่านั้น แต่อาหารที่มีเพียงเล็กน้อยก็ถูกคนอื่นๆแย่งไป และไม่สามารถแม้แต่จะอิ่มท้องทุกวัน
ยิ่งเป็นเช่นนี้ เซียวฉางเฉียนก็ยิ่งเกลียดเฉียนหงเย่นมากขึ้น
เพราะเขารู้สึกเสมอว่า เฉียนหงเย่นเอาทรัพย์สินทั้งหมดของตนไป ตอนนี้ต้องสบายใจไอ้แมงดาอยู่แน่นอน
ถ้าไม่ใช่เพราะเฉียนหงเย่นที่กวาดเงินทั้งหมดไป เขาจะตกมาจนถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร?
ตอนแรกสมาชิกสี่คน ถูกตัดสินจำคุก 15 วัน ดูเหมือนว่ายังมีเวลาอีกสองสามวันที่จะออกมา แต่ไม่นึกเลยว่า วันนี้พวกเขาเพิ่งทานอาหารกลางวัน ศูนย์กักกันที่พวกเขาอยู่ก็ปล่อยตัวออกมาพร้อมกัน
หลังจากนายหญิงใหญ่เซียวรู้ว่าตนได้รับการปล่อยตัวแล้ว ก็ตื่นตระหนก และอยู่ในห้องขังโดยไม่เต็มใจที่จะจากไป
ตอนนี้เธอไม่อยากออกไปเผชิญความจริงอันโหดร้าย
เพราะยังไงตนก็ไม่มีเงิน และคฤหาสน์บ้านก็ถูกปิดผนึก ออกไปปล้วไม่เพียงไม้มีข้าวกิน ขนาดที่อยู่อาศัยยังไม่มีเลย ดังนั้นอยู่ในนี้อาจจะสบายใจกว่า
ตำรวจเรือนจำในศูนย์กักขังนำทั้งสองคนออกจากห้องขังไปจนสุดทาง แล้วมาที่สำนักงานที่จัดการขั้นตอนการปล่อยตัว
ทันทีที่เข้าไป ก็เห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าหรูหรายืนอยู่ในสำนักงาน
ตำรวจเรือนจำหลายคนรายล้อมเขา ด้วยความเคารพ
ชายคนนั้นเห็นนายหญิงใหญ่และหลานสาวเข้ามา และถามอย่างแผ่วเบา:"พวกคุณคือคนของตระกูลเซียวใช่ไหม?"
นายหญิงใหญ่เซียงพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เธอเป็นคนฉลาดมาทั้งชีวิต และเธอสามารถบอกได้อย่างรวดเร็วว่าชายคนนี้ดูเหมือนจะมีอะไรเล็กน้อย เธอจึงถามว่า:"คุณคะ ไม่ทราบว่าคุณหาพวกเราเหรอ?"
ชายคนนั้นพยักหน้าและพูดว่า:"ผมประกันตัวพวกคุณออกมาเอง ลูกชายของคุณและหลานชายของคุณก็ได้รับการประกันตัวเช่นกัน ผมจะพาคุณไปพบพวกเขาทั้งคู่"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...