ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 972
เมื่อเซียวเวยเวยได้ยินเรื่องนี้ ถามอย่างตื่นเต้น:"คุณคะ พ่อกับน้องชายของฉันได้รับการปล่อยตัวแล้วจริงๆเหรอ? แล้วตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?"
ชายคนนั้นพูดอย่างเฉยเมย:"คนของผมจัดพวกเขาไว้แล้ว คุณสองคนไปกับผมได้"
นายหญิงใหญ่เซียวไม่คิดอะไรมาก ถึงอย่างไรเธอก็เป็นอย่างนี้แล้ว ไม่ควรมีใครมาที่นี่เพื่อทำร้ายตัวเอง ยิ่งกว่านั้น เธอได้รับการประกันตัวจริงๆ ในกรณีนี้ ตนตามไปดูดีกว่าบางทีอาจมีโอกาสใหม่
ดังนั้น ทั้งสองจึงผ่านพิธีการ ไปเอาเสื้อผ้าและข้าวของ และหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว พวกเขาก็เดินตามชายคนนั้นออกจากสถานกักขัง
นอกสถานกักขัง โรลส์-รอยซ์แฟนธอมสองคันรออยู่ที่นี่เป็นเวลานาน
ชายคนนั้นหันศีรษะแล้วพูดกับยายหลานว่า:"คุณทั้งสอง ขึ้นรถข้างหลังคุณ"
เมื่อเห็นรถโรลส์-รอยซ์แฟนธอมสองคัน นายหญิงใหญ่เซียวรู้สึกตื่นเต้นมากในใจ
ไม่ใช่คนธรรมดาที่สามารถซื้อโรลส์รอยซ์ได้
เมื่อตระกูลเซียวอยู่ในจุดสูงสุด พวกเขายังไม่สามารถซื้อโรลส์รอยได้เลย
แม้ว่าจะสามารถซื้อหาเงินได้ แต่ก็ยังไม่มีค่าและสถานะ
นายหญิงใหญ่เซียวจึงพูดว่า:"ขอบคุณค่ะคุณ แล้วเราสองคนจะนั่งรถด้านหลัง"
พูดเสร็จก็พาหลานสาวไปที่หน้ารถข้างหลัง
นายหญิงใหญ่เซียวปัดมือแล้วพูดว่า:"เป็นไปไม่ได้ ถ้าเซียวอี้เชียนยังทำเรื่องผู้ชายได้ มันอาจจะเป็นไปได้ แต่เขาเป็นคนไร้ความสามารถแล้ว เขาจะคิดถึงความสัมพันธ์เก่าๆได้อย่างไร? ถ้าเขาคิดถึงความสัมพันธ์เก่าจริง ๆ ตอนนั้นเขาจะไม่ทิ้งเธอไป"
สีหน้าของเซียวเวยเวยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าเล็กน้อย แม้ว่าในตอนแรกเธอจะรู้สึกเบื่อหน่ายกับพ่อแม่และย่าของเธอที่ให้ตนรับใช้เซียวอี้เชียน แต่ลองคิดดูดีๆ เซียวอี้เชียนก็ค่อนข้างดีกับตัวเองในตอนนั้น
ท้ายที่สุดมันเกิดขึ้นกับตัวเองเพียงครั้งเดียว และเขาสามารถลงทุนได้หลายสิบล้านและให้เงินค่าขนมแก่ตัวเอง 5 ล้าน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เซียวเวยเวยก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"ถ้าเซียวอี้เชียนยังมีความสามารถของผู้ชายอยู่ ฉันก็จะตามเขาไปตอนนี้ น่าจะกินอยู่ดี จะมีชีวิตที่น่าสังเวชได้อย่างไร?"
กำลังคิดถึงเรื่องนี้ โรลส์-รอยซ์2คันก็ขับไปยังทางด่วนสนามบินและรีบไปสนามบินอย่างรวดเร็ว
นายหญิงใหญ่เซียวและเซียวเวยเวยตกใจยิ่งกว่าเดิม กำลังจะไปสนามบินจริงๆ พวกเขาจะทำอะไร?
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...