เมื่อเซียวไห่หลงได้ยินแบบนี้ อีกฝ่ายปฏิเสธโดยตรงที่แล้วบอกว่าเธอเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินส่วนตัวของอู๋ตงเฟิง ด้วยความอับอายบนใบหน้าและความริษยาในใจ
คนรวยก็คือคนรวยจริง ๆ ไม่ใช่แค่มีเครื่องบินส่วนตัวแต่ยังมีแอร์โฮสเตสส่วนตัวด้วย นี่มันอิจฉาและเกลียดชังจริงๆ
ฉันจะเป็นแบบนี้ได้เมื่อไหร่กัน?
แอร์โฮสเตสไม่สนใจพวกเขา บิดเอวและไปที่ห้องโดยสารด้านหน้า ขณะที่อู๋ตงเฟิงหลับตา ไม่อยากจะยุ่งกับครอบครัวเซียว
ครอบครัวเซียวก็รู้สึกเบื่อเช่นกัน
แต่ว่า ในหัวใจของพวกเขา พวกเขาตั้งตารอสถานการณ์ของพวกเขาหลังจากมาถึงซูหาง แม้ว่าพวกเขาไม่เคยได้ยินชื่ออู๋ตงเฟิงมาก่อน แต่พวกเขาเคยได้ยินชื่ออู๋ตงไห่
อู๋ตงไห่เป็นลูกชายคนโตของคุณท่านตระกูลอู๋ และเป็นทายาทคนปัจจุบันของตระกูลอู๋ เรียกได้ว่าเป็นหัวหน้าของตระกูลอู๋
ก็ไม่รู้ว่าได้ดวงมาจากไหน ถึงได้รับความโปรดปรานจากตระกูลอู๋ มันไม่ได้พิสูจน์หรือไม่ว่าตระกูลอู๋เงินทองไหลมา และฟื้นคืนชีพขึ้นมา?
แม้ว่าพวกเขาทั้งสี่จะไม่พูด แต่พวกเขาก็มีความคิดของตัวเอง
ซูหางอยู่ใกล้กับเมืองจินหลิงมาก และเครื่องบินสามารถบินไปถึงที่นั่นได้ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง
ไม่นาน เครื่องบินก็เริ่มร่อนลง และลงจอดที่สนามบินซูหาง
หลังจากที่เครื่องบินลงจอด ยังคงมีโรลส์รอยซ์สองคันรออยู่ที่นี่
อู๋ตงเฟิงนั่งหนึ่งคัน และทั้งสี่จากครอบครัวเซียวนั่งอีกคัน
จากนั้นรถสองคันก็ขับตรงไปยังคฤหาสน์ตระกูลอู๋
ในเวลานี้ อู๋ตงไห่กำลังจ้องมองที่ตลาดหุ้นด้วยใบหน้าเขียว
และตระกูลดังกล่าวมักมีสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจ กล่าวคือ คนรุ่นต่อไปไม่ดีเท่ารุ่นต่อไป
เมื่อนายท่านของตระกูลอู๋ยังเป็นเด็ก เขาเป็นฮีโร่ตัวจริง เขาไม่สามารถพูดได้ว่าเขาสามารถติดอันดับได้ทั้งประเทศ แต่ในเจียงหนานเขาเป็นคนที่โดดเด่นอย่างแน่นอน
แต่เมื่อเมาถึงอู๋ตงไห่ ความสามารถของเขาแย่กว่าความสามารถของนายท่านมาก
ถ้าอู๋ตงไห่ได้รับอนุญาตให้เริ่มต้นจากความว่างเปล่า แม้ว่าเขาจะใช้กำลังทั้งหมดของเขา เขาก็จะไม่สามารถไปถึงหนึ่งในสิบของนายท่านได้
อู๋ตงไห่เป็นแบบนี้อยู่แล้ว แต่ลูกชายของเขาแย่กว่าเขา
ดูอู๋ฉีเป็นตัวอย่าง ไอ้เด็กเวรนี่ ยกเว้นจีบสาว ใช้เงิน แล้วไม่รู้อะไรเลย เลี้ยงมา 20 กว่าปี เขาก็เปลี่ยนไปก่อนจะได้มีส่วนช่วยเหลือครอบครัว กลายเป็นสัตว์อสูรที่กลืนกินอึทุกชั่วโมง
และอู๋ซิน แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งกว่าอู๋ฉีน้องชายของเขาเล็กน้อย แต่ความแข็งแกร่งของเขามีจำกัด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...