ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 986
เย่เฉินได้ยิน ยิ้มพูดว่า:"เอาล่ะ ไปไหนเธอไม่ต้องรู้หรอก ผมจะจัดการ"
"ดีมากเลย!"เซียวชูหรันพูดอย่างดีใจ:"งั้นฉันจะรอนายจัดการนะ!"
"ได้เลย!"
วางสาย หม่าหลันรีบพูดเรียบๆ:"เห็นไหมว่าแม่ไม่ได้โกหกใช่ไหม?"
เย่เฉินส่งเสียงฮึมฮัม จากนั้นหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหาหวังเจิ้งกาง
"อาจารย์เย่ ทำไมคุณถึงโทรหาผมล่ะ?"
เย่เฉินพูดอย่างเฉยเมย:"เหล่าหวัง ภรรยาของฉันชอบเก็บมาก เอาคฤหาสน์อีกครึ่งของTomson Rivieraไปทำสวนผัก เพื่อให้เธอสามารถเก็บมันในสวนทุกวัน ดังนั้นนายไปหาซื้อเมล็ดผัก ผลไม้ พันธุ์ที่ดีที่สุดมา และฉันต้องการผักที่โตแล้ว มีผลติดเถาวัลย์ มีต้นกล้าและมีราก และสามารถย้ายมาปลูกใน Tomson Riviera ได้เลย ทำได้ไหม ?"
เมื่อหวังเจิ้งกางได้ยินแบบนี้ เขาก็โพล่งออกมา:"อาจารย์เย่ ไม่ต้องกังวล แม้ว่าท่านต้องการเรือนเพาะชำผัก ผมก็สามารถจัดหาให้ท่านได้!"
เย่เฉินกล่าวว่า:"เอาล่ะ เริ่มเตรียมวันนี้ คืนนี้มาปลูกถ่ายTomson Riviera ฉันอยากให้ภรรยาของฉันเห็นมันเมื่อฉันตื่นพรุ่งนี้!"
หวังเจิ้งกางยิ้ม:"อาจารย์เย่ คุณรักภรรยาของคุณจริงๆ! ไม่ต้องกังวล ผมจะจัดการให้เอง!"
หม่าหละนก็ตื่นเต้นมากในเวลานี้!
เย่เฉินคนนี้เก่งมากในการหลอกคน เพียงแค่โทรศัพท์ คนอื่น ๆ จะขยันจัดสวนผักให้เขา พลังไม่เล็กจริงๆ!
เมื่อได้ยินเสียงในขณะนี้ เย่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะหันหน้าและขมวดคิ้ว
เขาไม่นึกเลยว่า เฉียนหงเย่นจะปรากฏที่นี่
หงห้าทำงานได้อย่างน่าเชื่อถือเสมอ เขาไม่ควรทำผิดพลาดครั้งใหญ่และปล่อยเฉียนหงเย่นกลับมา ในนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เฉียนหงเย่นเป็นความลับของเย่เฉินและแม่บุญธรรมหม่าหลัน แม้ว่าภายหลังทั้งภรรยาและแม่สามีของเขารู้เรื่องเกี่ยวกับแม่ยายของพวกเขาที่เสียเงินจากการพนัน แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเฉียนหงเย่นถูกส่งไปที่เหมืองถ่านหินดำด้วยตัวเอง
ทั้งสองคนคิดว่า เฉียนหงเย่นน่าจะหนีไปพร้อมกับเงิน ดังนั้นจู่ๆเฉียนหงเย่นก็กลับมา ซึ่งทำให้เย่เฉินรู้สึกกังวลเล็กน้อย
ณ เวลานี้ หม่าหลัน ที่ไม่เคยแพ้ใคร ได้ด่าว่า:"ฉันก็นึกว่าใคร?ที่แท้ก็ทั้งครอบครัวเธอนี่เอง ทำไม อยากมาคิดร้ายกับคฤหาสน์ฉันเหรอ? ครั้งก่อนเข้าศูนย์กักขังยังไง พวกเธอลืมแล้วเหรอ? เชื่อไหม?ฉันจะเรียกตำรวจมาจับกุมพวกเธอตอนนี้เลย?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...