หม่าหลันด่าว่า:"ไร้สาระ ฉันจะกลัวเธอเหรอ?เชื่อไหนลูกเขยของฉันโทรกริ้งเดียว ก็ส่งเธอกลับเหมืองถ่านดำได้อีก?"
ยังไงเซียวฉางเฉียนกับเซียวชูหรันไม่อยู่นี่ หม่าหลันก็ไม่แคร์ที่จะพูดถึงเรื่องเหมืองถ่านดำ
เฉียนหงเย่นมองไปที่หม่าหลันด้วยสายตาที่กินเนื้อคนและกำลังจะพูด ในเวลานี้ นายหญิงใหญ่เซียวได้เปิดประตูของคฤหาสน์ A04 แล้วมองไปที่หม่าหลันที่ตกตะลึง โบกกุญแจในมือของเธอและยิ้ม:"หม่าหลัน เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?"
เมื่อหม่าหลันเห็นว่านายหญิงใหญ่ได้เปิดประตู A04 จริง ๆ เธอตกใจและพูดไม่ออก
เป็นไปได้อย่างไร?ตระกูลเซียวนั้นไม่ใช่ว่ายากจนจนไม่มีที่จะอยู่อาศัยแล้วเหรอ? จะซื้อคฤหาสน์ Tomson Riviera ได้อย่างไร? หรือว่าพลิกตัวได้?
และครอบครัวนี้จะเป็นเพื่อนบ้านกับตัวเอง? นี่มันแย่เกินไปแล้ว...
เมื่อคิดเช่นนี้ เธอจึงมองไปที่เย่เฉินทันทีและโพล่งออกมา:"เย่เฉิน เกิดอะไรขึ้น เพื่อนของนายส่งพวกเขาทั้งหมดไปที่เหมืองถ่านหินดำไม่ใช่เหรอ?ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมาอีกในอนาคต? ทำไมเฉียนหงเย่นถึงออกมาได้?"
เย่เฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในเวลานี้
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา เดินไปที่ที่ไม่มีใครอยู่ที่นั่น และโทรหาหงห้าโดยตรง:"คนที่ฉันขอให้นายส่งไปที่เหมืองถ่านดำครั้งที่แล้ว กลับมาได้ไง เกิดอะไรขึ้นที่นั่น?"
ท่านหงห้าพูดอย่างตกใจ:"มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเหรอครับ?รอสักครู่ครับอาจารย์เย่ ผมโทรถามดูก่อน!"
หลังจากนั้นไม่นาน หงห้าก็โทรมา:"อาจารย์เย่ มีคนซื้อเหมืองเผาถ่านหินขนาดเล็กของเพื่อนผม และราคาก็สูงกว่าราคาตลาดสามเท่า"
หลังจากพูดจบ เย่เฉินถามอีกครั้ง:"สถานการณ์ของพ่อลูกตระกูลเว่ยที่ขุดโสมบนภูเขาฉางไบเป็นอย่างไรบ้าง?"
ท่านหงห้ารีบพูดว่า:"พ่อลูกตระกูลเว่ยอยู่ที่ภูเขาฉางไบตลอด ก่อนหน้านี้มีคนมาปล้นพวกเขา แต่พวกเขาถูกคนของผมและคนของเว่ยเลี่ยงทุบตี เพื่อเสริมการป้องกัน เว่ยเลี่ยงและผมส่งกำลังคนไปมากขึ้น และตอนนี้มีคนเกือบ 20 คนที่นั่นคอยคุ้มกันพวกเขาอย่างลับๆ"
"ดี"เย่เฉินตอบและพูดว่า:"ตระกูลที่อู๋น่าจะมองหาศัตรูของฉันทุกที่ ดังนั้นเราต้องทำให้พวกเขาปลอดภัย เฉียนหงเย่นนกลับมา เรื่องนี้ฉันจะไม่โทษนาย แต่พ่อลูกตระกูลเว่ย ต้องไม่ปล่อยเด็ดขาด! "
หงห้าโพล่งออกมา:"อาจารย์เย่ โปรดวางใจ ผมจะลูกน้อง เฝ้าให้ดี จะไม่ปล่อยให้พวกเขาถูกพาตัวไป!"
"ดี"เย่เฉินตอบและพูดว่า:"โอเค บอกเว่ยเหลียงให้ส่งคนเพิ่มด้วย เพื่อไม่ให้พ่อและพี่ชายของเขากลับมาแย่งบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อจากเขาไป"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...